Η αγάπη είναι μπαλόνι

Ήταν μια φορά μια αγαπημένη οικογένεια. Ο μπαμπάς, η μαμά και δυο όμορφα παιδάκια, ένας γιός πέντε ετών και μια κόρη δυο ετών.

Μια μέρα καθώς ο μπαμπάς και ο γιός έπαιζαν στον καναπέ, ρώτησε το παιδί: 

-Μπαμπά ποιόν αγάπας περισσότερο; Εμένα ή την αδερφή μου;

-Άκου παιδί μου,

απάντησε αμέσως ο μπαμπάς,

-η αγάπη δεν κόβεται σε μερίδες όπως το ψωμί. Φαντάσου ότι η αγάπη είναι σαν ένα μπαλόνι. Όσο πιο πολλούς αγαπάς, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το μπαλόνι αυτό και τόσο περισσότερο το βλέπουν οι άλλοι άνθρωποι.

-Δηλαδή; Δεν μ´αγαπάς περισσότερο από την αδερφή μου;

ρώτησε ο γιός σουφρώνοντας τα χείλια του
-Παιδί μου, αν προσπαθήσω να κόψω το μπαλόνι για να το χωρίσω ανάμεσα σ´ εσένα και την αδερφή σου, τι θαρρείς πως θα γίνει;
-Χα, θα σπάσει το μπαλόνι! Σωστά μπαμπάκα;
-Σωστά παιδί μου. Το μπαλόνι μεγαλώνει όταν αγαπάς πολλούς ανθρώπους.

-Ναι μπαμπάκα; Κι αν αγαπώ μόνο τον εαυτό μου, πόσο μεγάλο είναι το μπαλόνι;

-Τόσο δα σαν φασολάκι

-Κι αν βάλω μέσα εσένα και τη μαμά, πόσο θα γίνει;

-Θα γίνει κάπως μεγαλύτερο, σαν πορτοκάλι.

-Κι αν του βάλω τη γιαγιά και τον παππού, πόσο θα γίνει τότε;

-Ε τότε θα γίνει μεγάλο σαν ένα πεπόνι.

-Κι αν του βάλω μέσα τους θείους, τις θείες και τα ξαδέρφια μου; Πόσο θα γίνει;

-Θα γίνει αρκετά μεγάλο, σαν ένα τόπι της θάλασσας.

-Αλήθεια λες; Κι αν του βάλω μέσα λίγους ακόμα; Μερικούς φίλους από το σχολείο;

-Τότε το μπαλόνι σου θα γίνει μεγαλύτερο, σαν ένα μπαλόνι αερόστατου.
-Κι αν βάλω μέσα την αδερφούλα μου, πόσο θα γίνει;
-Θα γίνει τεράστιο, σαν το φεγγάρι!
-Μπαμπά, κι αν χωρέσω μέσα στο μπαλόνι της αγάπης όλα τα παιδάκια του κόσμου και όλους τους ανθρώπους, τότε τι θα γίνει;
-Τότε αγόρι μου το μπαλόνι σου θα γίνει πελώριο σαν την Γη μας και όλος ο κόσμος θα σε αγαπά τόσο πολύ, όσο θα τον αγαπάς κι εσύ!
Ο μικρός πήρε μια μεγάλη αγκαλιά τον μπαμπά του και του υποσχέθηκε ότι στο εξής θα αγαπούσε την αδερούλα του όσο την μαμά και τον μπαμπά.

Σήμερα Πρωταπριλιά, να πεις την Αλήθεια...

...αυτή που δε λες όλες τις άλλες μέρες που ζεις στο Ψέμα

εσύ, ξέρεις εσύ καλά τι είσαι, εσύ που κρύβεσαι

ο,τι αξίζει να μοιράζεσαι με τους άλλους αποθέτεις ευλαβικά μέρα με τη μέρα, κάτω από αλλεπάλληλους φλοιούς συμβιβασμών, πεποιθήσεων, προσποιήσεων, αυτοαναιρέσεων, μικρών και μεγάλων καθημερινών ψεμάτων

όλα αυτά που αποδίδουν μια εικόνα σου προς τα έξω και προδίδουν την εικόνα σου προς τα μέσα τόσο που δεν την αναγνωρίζεις για δική σου

αλλά τα έχεις βρει καλά με τους Άλλους, αυτούς που τάχα αναζητούν κάποιο σκοπό, αυτούς που περιμένουν μιαν άλλη ζωή για να εξιλεωθούν επειδή αυτή που έχουν τώρα δεν είναι τάχα δική τους, αυτούς που σαν κι εσένα φοβούνται τόσο το θάνατο ώστε να μη ζουν τη ζωή

και λέγοντας Ψέματα, το είδωλό σου κομπάζει επειδή κατάφερε να μοιάσει σ’ εκείνους τους Άλλους

αλλά η ψυχή σου σπαράζει την Αλήθεια κάτω από ρυπαρούς φλοιούς που αγωνιά να ξεσκίσει από τα μέσα προς τα έξω για να πάρει αέρα φωνάζοντας ΖΩ

Ξύπνησε η Δικαιοσύνη;

Ιδού, η Ελληνική Δικαιοσύνη που επί χρόνια κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, επιτέλους ξύπνησε υπό το φως των πολιτικών σκανδάλων. Ξεσπάθωσε με τη ρομφαία και την πολεμική ιαχή, τρέμετε πολιτικοί και απανταχού διασπαθιστές του δημοσίου ιδρώτα, η Θέμις έχει όρεξη για αίμα! Σοβαρά τώρα, λέτε να φταίει η έλλειψη "βάλιουμ", ήτοι τα πακέτα που έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι της για να κοιμάται ήσυχη;

Ξύπνησε η Δικαιοσύνη και τιμωρεί τα παλιά της αφεντικά!

Έλληνας ο απονευρωμένος

Σύμφωνα με δημοσιευμενη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μέχρι το 2050 οι 5,9 εκατομμύρια Έλληνες 15-64 ετών θα πρέπει να εργάζονται για να ζουν 1,3 εκ.παιδιά και 4,8 εκ. άτομα άνω των 65. Η αναλογία είναι σχεδόν 1 προς 1.

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε η εισήγηση των κ.κ Σάββα Ρομπόλη και Βασίλη Μπέτση με τίτλο «Κοινωνική ασφάλιση και οι επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στο ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδος 2013 - 2050». Τα ευρύματα είναι δυσοίωνα για την επιβίωση του ασφαλιστικού συστήματος.

Η Ελλάδα γηράσκει. 

Είμαστε μπροστά σε ένα ορατό κοινωνικό αδιέξοδο. Η ανεργία επισήμως έχει φτάσει στο 27%, ενώ η ανασφάλιστη εργασία και η διασπάθιση των εργασιακών δικαιωμάτων οξύνουν τις κοινωνικές ανισότητες. Μπορεί η οικονομία να βγει από την κρίση κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, όμως ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας έχει στιγματιστεί και θα φέρει την κρίση τουλάχιστον για τα επόμενα 20.

Η στρατηγική της παρούσας κυβέρνησης έχει ως στόχο την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, δηλαδή την εξυπηρέτηση των δανειστών μεταβάλοντας το χρέος σε ιδιωτικό. Αν συνεχίσουμε έτσι, με φόρους, εκβιασμούς και ανομία, μέχρι το 2050 η Ελληνική κοινωνία θα έχει ισοπεδωθεί. Αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί "εθνική". 

Είναι επιτακτική η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής με βάθος τριακονταετίας, για την ανάταση της Ελληνικής Οικονομίας, με βασικούς άξονες την Εργασία, την Παιδεία και την Υγεία και με τον Πολίτη οδηγό, όχι θεατή.

Σήμερα οι πολίτες της Ελλάδας απονευρωμένοι, σοκαρισμένοι, παρακολουθούν από τον καναπέ τις εξελίξεις και ελπίζουν ότι μια μέρα το πλεόνασμα του Στουρνάρα θα γίνει πλεόνασμα ευμάρειας. Άλιμονο, τα χειρότερα έρχονται.

Έλληνα, ή θα κουνηθείς από τον καναπέ και θα σηκώσεις μανίκια

ή θα χαθείς ήσυχα στο ρου της Ιστορίας.

Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Καθιέρωση της Άμεσης και Συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Διαχωρισμός της Εκτελεστικής και της Νομοθετικής Εξουσίας.

Κατάργηση των Πολιτικών Κομμάτων. Κατάργηση των Μεσολαβητών ανάμεσα στο Λαό και την Εξουσία.

Ανοιχτή πρόσβαση των Πολιτών στις Πολιτικές Διεργασίες Λήψης Αποφάσεων.

Καθιέρωση του Δημοψηφίσματος ως Όργανο της Βούλησης του Λαού για όλα τα Θέματα Εθνικής και τοπικής σημασίας.

Καθιέρωση Γερουσιών δια βίου θητείας για τη χάραξη Ενιαίας Εθνικής Στρατηγικής για όλα τα Θέματα Εθνικής σημασίας.

Αγωνία

Η λέξη που βρίσκεται στο μυαλό όλων είναι "αγωνία". Αγωνία για το μέλλον μας, για το μέλλον των παιδιών μας και τις χώρας μας. Δεν είναι λυσσασμένα σκυλιά της αλλοδαπής που έπεσαν να μας φάνε. Είναι η εξιδανίκευση του ατομικισμού που μας έφερε σ' αυτή τη θέση. Δεν αντιληφθήκαμε ότι το βόλεμα του ενός συνεπάγετο την αναξιοπάθεια του άλλου. Δεν μας ένοιαζε αν η άνοδός μας προς την κορυφή γινόταν με ανθρωπόμορφη σκάλα. Ο λαός που τοποθετούσε στην εξουσία επί 4 δεκαετίες τους νονούς και τις νεράιδες που εκπλήρωναν με δανεικά λεφτά τα πιο τρελά του όνειρα, σήμερα ο ίδιος λαός απορεί δήθεν "για την κατάντια του πολιτικού συστήματος". Καθρέπτη, καθρεπτάκι μου να λες...

Όχι, δεν υπάρχει σωτηρία. Δεν υπάρχει φως στο τούνελ, μην παραμυθιάζεστε. Δεν θα μας σώσει καμια Αριστερά και καμια Δεξιά. Ως πιστοί Χριστιανοί, στρέφεστε μια Δεξιά και μια Αριστερά για να φάτε τη φάπα σας, άξιοι της μοίρας σας. Η σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου μας βρίθει στρατηγικών αστοχιών, πολιτικής ατιμωρησίας και λαϊκής αδιαφορίας. Η Ελλάδα δεν έχει σχέδιο, για τίποτα. Μοναδικό σχέδιο της πολιτικοοικονομικής ηγεσίας είναι η διατήρηση του πολιτικού χάους, η δύναμη να ασελγούν στο λαό κατά το δοκούν, η δύναμη να επιβάλλουν ψευδές ελπίδες στο λαό για δήθεν καλύτερες ημέρες δια του φόβου και της απειλής.

Ο μόνος που μπορει να επιφέρει την αλλαγή είναι ο λαός, αυτός όμως ακόμα κοιμάται με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσει από τον εφιάλτη και θα βρεθεί στην εποχή "Athens 2004"... ως πότε;

Το αίνιγμα με τα ηλιοτρόπια

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας.

Ας πούμε ότι τα ηλιοτρόπια όλου του κόσμου μια μέρα θα χαθούν. Θα χαθούν και δεν θα υπάρχει τρόπος να φυτευτούν, να αναπαραχθούν ή να αναπαρασταθούν με οποιονδήποτε τεχνικό τρόπο ποτέ ξανά. Θα χαθούν από τη γη, από τα χωράφια, από τα ανθοπωλεία, από τους κήπους, από τα σπίτια, ακόμα από τις φωτογραφίες και από τους πίνακες. Όλα, εκτός από ένα, σε μια από τις τέσσερις εκδοχές που ακολουθούν.

            

α) Ένα αληθινό ηλιοτρόπιο
β) Έναν από τους πίνακες του Βαν Γκογκ με θέμα τα ηλιοτρόπια
γ) Μια φωτογραφία ενός βάζου με ηλιοτρόπια
δ) Την ψηφιακή εκδοχή ενός εκ των β και γ

Η ανθρωπότητα θα σε ευγνωμονεί αν σώσεις ένα από τα παραπάνω αντικείμενα. Ποιο θα επέλεγες να σώσεις και για ποιο λόγο;

Πρόσεξε.
Το αληθινό ηλιοτρόπιο θα μαραθεί μετά από λίγο καιρό κι όταν πεθάνει θα πεθάνει μαζί του και η ανάμνηση του άνθους.
Ο πίνακας του Βαν Γκογκ αναπαριστά μονάχα μια εικόνα που είχε ο καλλιτέχνης για τα ηλιοτρόπια μια δεδομένη στιγμή και όχι την πραγματικότητα.
Η φωτογραφία με τα ηλιοτρόπια κάποια στιγμή θα χάσει το χρώμα της εξαιτίας των χημικών στοιχείων που τη συνθέτουν και σταδιακά θα σβήσει.
Η ψηφιακή εκδοχή υπάρχει φόβος να καταστεί παρωχημένη τεχνικά και να χαθεί.

Έχεις μόνο ελάχιστες ώρες για να επιλέξεις. Επίλεξε σοφά...

Η κοινωνική διάσπαση είναι ο πραγματικός κίνδυνος

Άνθρωποι, το δίκιο και η λογική έχουν καταπλακωθεί από την εικονική πραγματικότητα που προβάλουν καθημερινά τα Μέσα, αυτό τον αδιόρατο πομπό υποβολής συνειδήσεων. Τα ιδεολογήματα με τα οποία σας ζαλίζουν τα μυαλά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εξωραϊσμένη παραβολή της βούλησης για εξουσία των πολιτικών κομμάτων, δηλαδή της χούφτας ανθρώπων που τα συγκροτούν, πάνω στις πραγματικές ανάγκες σας. Προσφέρουν απλόχερα αυτό που ζητάτε μέσα στο ιδεολογικό περιτύλιγμα που φαίνεται ότι τη δεδομένη στιγμή εκφράζει περισσότερο την ιδιοσυγκρασία του εκάστου εξ υμών. Η αιχμή του δόρατος των πολιτικών κομμάτων, το βασικό εργαλείο εξαπάτησης του λαού, είναι η ιδεολογία και η εναλλακτικότητα που δήθεν προτάσσει. Οι εναλλακτικές προτάσεις που παρουσιάζει κάθε ένα από τα πολιτικά κόμματα οδηγούν σε επιλογές εξορισμού αυτοπεριοριστικές και εσκεμμένα διττές εις το διηνεκές, από το γενικότερο στο πιο ειδικό: Αριστερά ή Δεξιά; Αναρχία ή Φασισμός; Σοσιαλισμός ή Κομμουνισμός; Σοσιαλδημοκρατία ή Διεθνισμός; Μ-Λ ΚΚΕ ή ΚΚΕ Μ-Λ; Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός; Βουνό ή Θάλασσα; Άσπρο ή Μαύρο; Μ’ αυτή την ψευδαίσθηση της ελεύθερης επιλογής, παγιδευμένοι σε πλαστά διλήμματα, έρμαια στερεοτυπικών διπολικών σχημάτων, σας απομακρύνουν από την πραγματικότητα, σας ωθούν κατά το δοκούν και το συμφέρον, σας τρομοκρατούν δείχνοντας και κρύβοντας πίσω τους ταυτόχρονα ένα χάος που ουσιαστικά δεν υπάρχει, κι έτσι, συντηρώντας τον ψεύτικο κίνδυνο antes portas, εξυπηρετούνται οι δημιουργοί αυτής της ψευδαίσθησης. Όπως ο βοσκός χρησιμοποιεί το σκύλο για να κατευθύνει το κοπάδι, έτσι και τα πολιτικά κόμματα χρησιμοποιούν τα Μέσα για να σας καθοδηγούν ακριβώς εκεί που θέλουν αυτά, και μάλιστα αδιαμαρτύρητα. Τα πολιτικά κόμματα, απατηλοί κήνσορες του λαού, δράττονται ευκαιριών πάσης φύσεως για να ασκήσουν επιρροή πάνω του με αποκλειστικό σκοπό να διεκδικήσουν την ανοχή του, ώστε αντλώντας την δύναμή του και δήθεν υποκινημένα απ’ αυτόν, να τη χρησιμοποιήσουν ως όπλο υπέρ των φιλοδοξιών που τρέφουν οι ηγέτες και οι υποτακτικοί-εκφραστές τους, στρέφοντάς το εναντίον του ίδιου του λαού. Και στο τέλος, αηδιασμένος από τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τα γκρεμισμένα όνειρα, την εξαναγκασμένη φτώχεια, την ανελευθερία και με κατακρημνισμένη αξιοπρέπεια, ο λαός εύκολα καταφεύγει σε ακρότητες με (αυτο)καταστροφικά αποτελέσματα. Και να σου τότε τα πολιτικά κόμματα με περισσή «υπευθυνότητα» θα προστρέξουν για να τον σώσουν!

Είστε ιδανικοί αυτόχειρες, Άνθρωποι, ψηφοφόροι, διότι εξαπατάσθε εύκολα, σαν τα καημένα τα πρόβατα. Αλλά εσείς διαθέτετε -κι ας έχετε προσωρινά καταθέσει- εφόδια που τα πρόβατα δεν έχουν, το δίκιο, τη λογική και την ευαισθησία που τα καλουπώνει.

Αλλά τι είναι δίκαιο και τι είναι λογικό; Δίκαιο είναι αυτό που δεν καταπιέζει τον διπλανό σας. Λογικό είναι αυτό που θέτει τα νοητά όρια της καταπίεσης. Η Ευαισθησία είναι ο σταθμιστής τους.

Έτσι, επειδή το δίκιο και η λογική επιβάλουν, η μοναδική απάντηση στα ψευτοδιλήμματα που θέτουν τα πολιτικά κόμματα είναι: Δημοκρατία από το λαό, υπέρ του λαού, χωρίς ιδεολογικά στολίδια, χωρίς πεφωτισμένους ηγέτες και οπαδούς. Οι ανάγκες σας για ελευθερία, ελεύθερη πρόσβαση σε τροφή και νερό, στέγη, θαλπωρή, ελευθερία έκφρασης, αλληλοσεβασμό, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια, ασφυκτιούν, συμπιέζονται κάτω από τις ιδεολογικές πλατφόρμες που μοναδικό στόχο έχουν να ευθυγραμμίζουν τις συνειδήσεις και να τυποποιούν τον τρόπο σκέψης, στα μέτρα τα δικά τους, υπέρ του κόμματος, σε αντιδιαστολή με της επιταγές του δικαίου και της λογικής και σε κάθετη αντίθεση με τις υπόλοιπες ιδεολογίες, που η καθεμιά διεκδικεί την αλήθεια για τον εαυτό της. Ο ήλιος, η θάλασσα, τα όρη, η φύση, ο άνθρωπος, υπάρχουν, είτε τα προσδιορίσει μια ιδεολογία είτε όχι. Άνθρωποι, δεν έχετε ανάγκη από καμιά ιδεολογία και από κανένα πολιτικό κόμμα. Τα πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να σας προσφέρουν τα αυτονόητα, μπορούν όμως να σας τα στερήσουν. Ενωθείτε, συνεννοηθείτε, μιλήστε για τις δίκαιες και λογικές ανάγκες σας και σαν ένα σώμα αδιάσπαστο, Άνθρωποι, υπερασπιζόμενοι τις ανάγκες του διπλανού σας, να ξέρετε ότι υπερασπίζεστε τον ίδιο τον εαυτό σας.

Ποιοι θα θέλαμε να ήμασταν και ποιοι πραγματικά είμαστε

Έλληνες, αυτοί που επινόησαν τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και τον ανθρωποκεντρικό Πολιτισμό. Οι θεμελιωτές όλων των Επιστημών και της Φιλοσοφίας, οι εμπνευστές της χειραφέτησης του σύγχρονου δυτικού πνεύματος, οι κήνσορες της Ηθικής του Πνεύματος. Χωρίς τους Έλληνες, ο κόσμος θα ήταν ένας τόπος θλιβερός, βυθισμένος στο σκοτάδι... Ήρωες...

Έλληνες, αυτοί που συμπορεύτηκαν ανά τους αιώνες με τον Πόλεμο και τη Διχόνοια. Επινόησαν την Ολιγαρχία, έπνιξαν στο αίμα τις πλούσιες πόλεις των αδερφών τους, εξοστράκισαν από ζήλια τους ικανούς συμπολίτες τους, καταδίκασαν σοφούς σε θάνατο, πολέμησαν περισσότερους εμφυλίους πολέμους από όσους έχουν πολεμήσει όλοι οι λαοί της Γης μαζί... Προδότες...

Ο Έλληνας, ως άλλος Ιανός, στη μια όψη είναι Λεωνίδας και στην άλλη Εφιάλτης.

Δεν μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στη Δύση ή στην Ανατολή, διότι ο Έλληνας δεν ανήκει κάπου έξω από την Ελλάδα.

Και Ελλάδα σημαίνει Φως που δεν Σβήνει.

Έλληνες, είστε Ήρωες, αλλά μην αγνοείτε τους Προδότες που καραδοκούν στη σκιά.

Είστε Προδότες, αλλά ο Ήρωας μέσα σας θέλει να αναδυθεί, να σας ξεσκίσει τις σάρκες.

Πότε, μα την Πίστη, θ' ακουστεί σε τούτα τα χώματα ξανά το "Νενικήκαμεν;

Μήνυμα προς αναποφάσιστους ψηφοφόρους

Αυτό το Σαββατόβραδο φροντίστε να κοιμηθείτε καλά. Το πρωί της Κυριακής, να φάτε ένα πλούσιο πρωινό παρέα με δικούς σας ανθρώπους. Στον καφέ να είστε γελαστοί, να είστε πρόσχαροι. Σαν βγείτε στον πηγαιμό για την κάλπη, να φορέσετε ελαφριά ρούχα, καθώς η Κυριακή θα είναι ζεστή ημέρα. Να έχετε ψηλά το κεφάλι. Κλείστε τ' αυτιά σας στις ντουντούκες, τα μάτια σας στις αφίσσες, το μυαλό σας στις υποσχέσεις...

Ας ψηφίσετε για την Ελλάδα, για τα παιδιά μας, για τον Πολιτισμό μας, για την Ιστορία μας, όχι για τον εαυτό σας.

Κι αν γυρίζοντας στο σπίτι έχετε ακόμα ψηλά το κεφάλι, τότε θα γνωρίζετε ότι πήρατε τη σωστή απόφαση!

Ξαναζούμε την Ιστορία μετά τους Τριάντα Τυράννους

Ακολουθούν αποσπάσματα από την "Αληθινή απολογία του Σωκράτη" του Κώστα Βάρναλη. Οι ομοιότητες με τη σημερινή πραγματικότητα μόνο συμπτωματικές δεν είναι...

Μετά τους Τριάντα Τυράννους, η Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε παραδοθεί στη διαφθορά και στην κατάπτωση των ηθών. Μετά τη Χούντα, η Ελληνική Μεταπολιτευτική Δημοκρατία παραδόθηκε στη διαφθορά και την κατάπτωση των ηθών. Και στις δυο περιπτώσεις, η διαφύλαξη της Δημοκρατίας ήταν το πρόσχημα για να δημιουργηθεί ένας ιστός διαφθοράς που αλλοίωσε όλο το δημόσιο βίο και διασπάθισε τη δημόσια περιουσία, εις βάρος του Δήμου, του Λαού, δημιουργώντας μια χειρότερη Χούντα, μια Τυραννία με Δημοκρατικό μανδύα.

Μα ναι, η Ιστορία επαναλαμβάνεται!

Μέρος Πρώτο
14 [...] Και το κάτου κάτου της γραφής, τι χολοσκάνετε με το ξεσκέπασμά σας; Είσαστε σεις ο Νόμος, ο Νόμος χτες και σήμερα κι άβριο... Ένας σας να τανε καθαρός, ο Νόμος θα γκρεμιζότανε χάμου θρύψαλα και κουρνιαχτός.

Μέρος Δεύτερο
15 [...] κι αν ανοίγοντας τις πόρτες της πολιτείας έμπαζα μέσα τους Παλιομωραΐτες, τους Ατζέμηδες κι όποιον άλλον κερατά, για να με καθίσουνε στο σβέρκο σας για σωτήρα, ποιός θα τολμούσε να κάνει κιχ! -όχι και να με δικάσει; Όλ' οι τυχοδιώκτες θα τρέχανε δίπλα μου και θα γινόντανε λιβανιστάδες μου. Κ' οι "καλοί πατριώτες" θα χτυπούσανε το ξερό τους στον τοίχο, που δεν προλάβανε να κάνουν αφτοί χειρότερα και να πλουτήνουνε περισσότερο.

16 [...] Η δημοκρατία σας δε στέκεται καλά στα πόδια της. [...] Καράβια δεν έχετε. Συμμάχους να πλερώνουνε χαράτσι να τρώτε, δεν έχετε. Μεταξύ σας μ' όλους τους σκοτωμούς και τις εξορίες που κάνατε, κρύβονται πολλοί που νοσταλγούνε τον καλό καιρό της τυραννίας. [...] Όποιος είναι στα πράματα φοβάται την αλλαγή κι ο πεσμένος την αποθυμάει και την ετοιμάζει με κάθε τρόπο. Ο κοσμάκης στέκεται στη μέση και πλερώνει τα σπασμένα. [...] Για να μην καταλαβαίνει και να μην αντιστέκεται, του λέτε ψέματα και τόνε φοβερίζετε. Είναι λαοί που ζούνε στα δάση, δεν έχουνε νόμους, τρώνε τις ψείρες τους, όμως αγαπάνε τη λεφτεριά τους. Βάρβαροι λαοί! Εμείς ζούμε στην ωραιότερη πολιτεία του κόσμου, έχουμε τους σοφότερους νόμους, δεν τρώμε τις ψείρες μας κι αγαπάμε τους κατεργαρέους που μας τρώνε.

17 [...] Οι Τριάντα σκοτώνανε κι αρπάζανε δίχως προσκήματα. Καταργήσανε νόμους, δικαστήρια, λαοσύναξες -την κυριαρχία του λαού! Και κάνανε βουλή δικιά τους από μπράβους και μαχαιροβγάλτες. [...] Ξέρανε, πως θα μένανε λίγο και βιαζόντανε. Σεις θέλετε να μείνετε για πάντα και μεταχειρίζεστε κάποια προσκήματα. [...] Η δημοκρατία σας είναι, καθώς βλέπετε, μασκαρεμένη τυραννία.

23 [...] Μοναχά σας λέω: "Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισίας παραδίνεται, για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των Κλεφτών".

Αλαλούμ...

Στην Ελλάδα...
...οι Αριστεροί υπογράφουν μνημόνια παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας στην ξένη πλουτοκρατία.
...οι Δεξιοί διαμαρτύρονται για τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και για τη συρρίκνωση μισθών και συντάξεων.
...οι Τραπεζίτες μοχθούν για τη σωτηρία της πατρίδας.
...ο Λαός προσπαθεί να εμποδίσει τις αλλαγές.
...ο Φτωχός φορολογείται σαν πλούσιος.
...ο Πλούσιος φορολογείται σαν φτωχός.
...οι Έλληνες θεωρούνται ένοχοι μέχρι απόδειξης του εναντίου.
...οι Μετανάστες θεωρούνται αθώοι μέχρι απόδειξης του εναντίου.
...οι Προνομιούχοι βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία.
...οι μη-Προνομιούχοι βγάζουν δεν βγάζουν το μήνα.

Η Ιστορία δεν θα γράψει για ένα Νενέκο, έναν Εφιάλτη ή ένα Πηλιογούση. Όχι...
Είναι πολλοί περισσότεροι αυτή τη φορά. Κι αν κάποτε ο προδότης ήταν μια εμβληματική δαιμονική φιγούρα, τώρα απώλεσε ακόμα κι αυτή την ατιμωτική διάκριση. Διότι πρώτη φορά σ' αυτό τον τόπο μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί προδότες.

Ο "δαίμονας" του τυπογραφίου έφαγε το καλό ΠΑΣΟΚ

Ποίημα για την Αλήθεια

Στους λόφους απάνω σκίζεται ο άνεμος
της ερήμου λαλιά πανάρχαια γλώσσα
ξεσηκώνεται η άμμος σφιχτή γροθιά
χτυπά τους διαβάτες με χέρι ανίκητο

μα όταν σφραγίσει τη σιωπή του ο άνεμος
η άμμος κρέμεται για λίγο στον αέρα
ύστερα σωριάζεται σαν άδειο κορμί
το πέρασμα του κόσμου να υπομένει ακίνητη.

Δυο ρωμαλέα χέρια βαστάνε γερά το τιμόνι
μια φελούκα που σέρνουν οι καιροί πάνω στην κόψη
το ‘να τραβά στην ύπαρξη τ’ άλλο στην ανυπαρξία
ο άνθρωπος πάντα ταξιδεύει
είτε με τον αέρα στα πανιά του ή χωρίς αέρα.

Το Δράμα της Ελληνικής Δημοκρατίας (χωρίς λόγια)

Μάθε Γιωργάκη Πόκερ

Γιωργάκη παιχταρά μου, έκατσες σε σκληρό τραπέζι (ευρωπαϊκή ένωση) χωρίς άσσους στο μανίκι (ισχυρό lobby και networking). Η τράπουλα (δανειακές συμβάσεις) είναι σημαδεμένη, όσο κι αν την ανακατεύεις στο τέλος θα χάσεις. Το ποτ (νομισματική ένωση, ευρώ) είναι μεγάλο αλλά δεν έχεις αρκετές μάρκες (ανάπτυξη και υποδομές) για να ρεφάρεις. Μάλιστα οι μάρκες τελειώνουν και σκέφτεσαι να πας πάσο (παραίτηση) αλλά σε κρατάει στο τραπέζι η γκόμενα απέναντι (εξουσία). Περιμένεις καλό φύλλο (ανασχηματισμός) για να τα πας όλα για όλα μήπως την εντυπωσιάσεις (αναδιαπραγμάτευση χρέους). Η τύχη (λαός) σου έχει γυρίσει την πλάτη και η νύχτα (που θα φύγεις μαζί με τους υπόλοιπους) διαφαίνεται μεγάλη...

MME και εθνική εικόνα στην ώρα της οικονομικής κρίσης

Η περίοδος που άρχισε από τον Οκτώβριο του 2009 και βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη αποτελεί για την Ελλάδα μία από τις πιο ταραγμένες και επώδυνες των τελευταίων δεκαετιών. Η μάχη που δίνει η κυβέρνηση είναι κατά μείζονα λόγο οικονομική και πολιτική. Έχει, όμως, ταυτόχρονα και επικοινωνιακή διάσταση. Και αυτό γιατί εδώ περισσότερο από 1,5 χρόνο η χώρα μας βρίσκεται σχεδόν καθημερινά στο επίκεντρο της προσοχής των διεθνών ΜΜΕ, τα οποία δε χάνουν ευκαιρία να κατακρίνουν τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας και να επεξεργάζονται διάφορα σενάρια για το μέλλον της οικονομίας.

Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και η Ένωση Ακολούθων Τύπου (ΕΝΑΤ) διοργανώνουν συζήτηση με θέμα: "MME και εθνική εικόνα στην ώρα της οικονομικής κρίσης" με ομιλητές τους κ.κ. Γιάννη Στουρνάρα, Καθηγητή Οικονομικών Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Δ/ντή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), Martin Knapp, Γενικό Δ/ντή του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, Μαρία Χούκλη, Δημοσιογράφο, Αλεξία Κεφαλά, Δημοσιογράφο, Ανταποκρίτρια ξένου Τύπου, Γιώργο Τζογόπουλο, Ερευνητή ΕΛΙΑΜΕΠ, Μεταδιδακτορικό υπότροφο Ιδρύματος Μποδοσάκη. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Κώστας Μαυροειδής, Πρόεδρος της Ένωσης Ακολούθων Τύπου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31 Μαΐου 2011 και ώρα 13.00 στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας- Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης, Φραγκούδη 11 & Αλεξ. Πάντου, Καλλιθέα (όπισθεν Παντείου).

Σηκωθείτε!

Σηκωθείτε από ντιβάνια, καρέκλες, καναπέδες, πολυθρόνες, κρεβάτια, όλοι μαζί να περικυκλώσουμε τη Βουλή, να πιάσουμε τις πλατείες, να δουν επιτέλους ότι ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ και ότι έφτασε ο καιρός να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας, τις τύχες του Έθνους. Αχρωμάτιστα, ακομμάτι-α-στα, όλοι μαζί, ΕΛΛΗΝΕΣ, για την ΕΛΛΑΔΑ και για όλο τον κόσμο που με αγωνία περίμενε το δικό μας ξύπνημα.

Η Ιστορία ΤΩΡΑ γράφετε!

Ο Νόαμ Τσόμσκι για τον Αραβικό κόσμο και τα παιχνίδια κυριαρχίας των ΗΠΑ

Τοποθέτηση του Νόαμ Τσόμσκι για τα γεγονότα που διαμορφώνουν τα νέα δεδομένα στον Αραβικό κόσμο, από την Βόρεια Αφρική μέχρι την Μέση Ανατολή.



Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν θα επιτρέψουν την αληθινή δημοκρατία στον Αραβικό κόσμο. Ο λόγος είναι απλός. Η πλειοψηφία των Αράβων θεωρεί τις ΗΠΑ ως την κύρια απειλή για τα συμφέροντά τους. Μάλιστα η αποδοκιμασία κατά των ΗΠΑ εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο με την άποψη ότι η Μέση Ανατολή θα ήταν ασφαλέστερη αν το Ιράν είχε πυρηνικό οπλοστάσιο. Στην Αίγυπτο, που είναι η σημαντικότερη αραβική χώρα, αυτή την άποψη έχει το 80% των κατοίκων. Μόνο το 10% θεωρεί το Ιράν απειλή για την περιοχή κι αυτό το ποσοστό απαντάται μόνο σε ορισμένες χώρες της Μέσης Ανατολής. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ δεν θα στηρίξουν κυβερνήσεις που εκλέγονται με ελεύθερες δημοκρατικές διαδικασίες από τον αραβικό λαό, διότι αν ποτέ γινόταν κάτι τέτοιο, τότε οι ΗΠΑ όχι μόνο θα έχαναν τον έλεγχο της περιοχής, αλλά θα αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν κακήν κακώς.

Στην περίπτωση της WikiLeaks, οι αποκαλύψεις που είχαν την ευρύτερη προβολή ήταν ότι οι Άραβες στηρίζουν την Αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ιραν. Αυτές οι αποκαλύψεις βέβαια προέρχονταν από αποσπάσματα δηλώσεων Αράβων δικτατόρων φιλικά προσκείμενων προς τις ΗΠΑ. Πουθενά δεν υπήρξε η άποψη των Αράβων, του Αραβικού λαού, διότι θεωρείται ασήμαντη. Το δόγμα των ΗΠΑ είναι: "αν μας στηρίζει ο δικτάτορας και ο πληθυσμός είναι υπό έλεγχο, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Ας διαδηλώνουν εναντίον μας, ας εκφράζουν το μίσος τους. Οι φίλοι μας οι δικτάτορες θα τους τσακίσουν". Αυτή είναι η αντίδραση στις αποκαλύψεις του WikiLeaks τόσο της επίσημης διπλωματίας και των ΜΜΕ, όσο και της κοινής γνώμης. Ποτέ δεν μεταδόθηκαν στις ΗΠΑ ή αλλού τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για την αποδοχή που απολαμβάνει η πολιτική των ΗΠΑ στον Αραβικό λαό. Δεν έχει σημασία το τι πιστεύει ο πληθυσμός, φτάνει να είναι υπό έλεγχο.

Όλη η ομιλία εδώ.

Αστείοι και Αγροίκοι

1.Αστείος [άστυ]
Ο κατοικών/διατριβών στην πόλη.
μτφ. που προκαλεί γέλιο, εύθυμη διάθεση.
2.Αγροίκος [αγρός + οίκος]
Ο κατοικών/διατρίβων στους αγρούς.
μτφ. άξεστος, τραχύς, χωρίς καλούς τρόπους, ακαλλιέργητος, απολίτιστος.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε, από τότε που ο πρώτος μας πρόγονος περπάτησε σε τούτη τη γη, λάτρεις και κήρυκες του ευ ζην. Το γέλιο είναι η πεμπτουσία αυτού.

Το αστείο είναι ένδειξη καλοζωίας, πολιτισμού. Η ίδια η λέξη το μαρτυρά: από το άστυ, δηλαδή την πόλη. Υποδηλώνεται ότι αστειεύονται οι πολιτισμένοι, οι κάτοικοι των πόλεων. Αντίθετα, αγροίκοι χαρακτηρίζονται οι κάτοικοι των αγρών, οι α-πολί-τιστοι.

Ο πολιτισμός που δεν σηκώνει αστεία, διώκοντας μάλιστα την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση, αυτοαναιρείται...

Πολύ φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στη Δύση ενός σπουδαίου πολιτισμού... του Ελληνικού. Πρέπει επειγόντως να ξεφύγουμε από τα δόντια του θηρίου που μας κατατρώγει!

Στο Αλώνι του Ανθρώπου

-Δεν υπάρχει Θεός, άραγε;
Αν υπάρχεις, άκουσέ με!
Είσαι ύπουλος και σκληρός!
Τόσο πολύ βαριέσαι εκεί πάνω
που πρέπει να μας λιώνεις σαν μυρμήγκια;
Είναι τόσο διασκεδαστικό να βλέπεις άντρες να κλαίνε;

-Αρκετά! Μη βλαστημάς! Ο Θεός είναι που κλαίει.
Μας βλέπει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, ξανά και ξανά,
απ' την αυγή του χρόνου.
Δεν μπορεί να μας σώσει
απ' τους εαυτούς μας.
Μην κλαις.
Έτσι είναι ο κόσμος...

-Οι άνθρωποι προτιμούν τη θλίψη απ' τη χαρά.
Το μαρτύριο απ' την ειρήνη.
Κοίταξέ τους στη Γερμανία.
Γλεντάνε με τον πόνο και το αιματοκύλισμα.
Γιορτάζουν το φόνο!