Πέμπτη, 3 Μαΐου 2007

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Σε μια παραλία της Αττικής, είναι ένας τύπος αραχτός σε μια ξαπλώστρα, όταν ξαφνικά περνάει από μπροστά του μια καλλίγραμμη νεαρή φορώντας ένα αποκαλυπτικό μπικίνι.
Ο τύπος αναφωνεί ενθουσιασμένος:
"Πω πω κάβλα!"
Παραδίπλα καθόταν μια οικογένεια. Ο μπαμπάς, η μαμά και το κοριτσάκι τους που ήταν δεν ήταν 7 χρονών.
"Μπαμπά τι είναι κάβλα;" Ρωτάει το παιδάκι, για να πάρει μια σαφέστατη και ολοκληρωμένη απάντηση από τον μπαμπά της.
"Τίποτα Μαιρούλα μου, ένα χωριό εδώ πιο κάτω είναι..."

SYNC ME @ SYNC buzz it!

Βότσαλα χρωματιστά από γυαλί

Φαντάσου μια θάλασσα πορφυρή με μια λαμπρή λευκή φωτιά να καίει στο χάσμα ανάμεσα σε αυτή και έναν πράσινο ουρανό.
Φαντάσου πάνω στη γκρίζα αμμουδιά της μικρά και μεγάλα πολύχρωμα βότσαλα από γυαλί, να χαϊδεύονται στο κύμα.
Φαντάσου τώρα ότι σηκώνεις ένα από τα βότσαλα. Διάλεξε όποιο θες. Αν κοιτάξεις μέσα στο βότσαλο αυτό θα δεις το φως να διαθλάται. Κοίτα πιο καλά. Άφησε το φως να σε οδηγήσει στο κέντρο της πέτρας.
Φαντάσου εκεί στον πυρήνα της πέτρας μια μικροσκοπική πόρτα. Άνοιξέ τη, μη φοβηθείς. Τώρα φαντάσου πως το μάτι σου ταξιδεύει σε μια γεωμετρική άβυσσο από κόκκινους κύκλους, λευκές γραμμές, πράσινα τρίγωνα, γαλάζιους ρόμβους και κίτρινα τετράγωνα. Αν μπορείς να αφουγκραστείς τον ήχο αυτού του χάους ίσως ακούσεις την ηχώ της ύπαρξής σου. Ανέβα πάνω σε μια λευκή γραμμή. Περπάτα μέχρι να κουραστείς. Όταν έχεις κουραστεί και τα γόνατά σου δεν σε αντέχουν, πήδα στο κενό με τα μάτια κλειστά. Μη φοβάσαι.
Φαντάσου το ελικοειδές ταξίδι προς τα κάτω. Δεν μπορείς να ορίσεις την πορεία του. Θαρρείς πως είσαι κλεισμένος σε έναν αόρατο λαβύρινθο από φως μέσα στο σκοτάδι. Άνοιξε τα μάτια σου. Είσαι πάνω σε ένα ατελείωτο φίδι που ταξιδεύει στο απόλυτο σκοτάδι. Πάνω στις χρυσές φολίδες του βλέπεις παραστάσεις από την ζωή σου. Άγγιξέ τες.
Φαντάσου ότι το φίδι τρύπωσε κάπου σε μια τρύπα μέσα στην άβυσσο. Φαντάσου τώρα ότι γύρω σου υπάρχει υγρασία και κρύο χώμα που καθώς το διαπερνάς γρατζουνάει το δέρμα σου. Εσύ είσαι το φίδι. Ξαφνικά νιώθεις νύχια να χώνονται στο κορμί σου και να πετάς ψηλά. Μόλις έγινες το θήραμα ενός αετού, ο οποίος σε έχει σηκώσει ψηλά πάνω από τα βουνά και τις θάλασσες.
Φαντάσου όμως τώρα ότι αυτή η παράσταση είναι αποτυπωμένη σε μια φωτογραφία σε ένα παιδικό βιβλίο κι εσύ είσαι το παιδί που το διαβάζει. Με ένα γλυκό χαμόγελο σηκώνεσαι από το παιδικό σου κάθισμα και αφήνεις το βιβλίο κάτω. Βγαίνεις από το δωμάτιό σου και κατεβαίνεις τις σκάλες για να αγκαλιάσεις τη μητέρα σου που σε περιμένει. Χώνεις το κεφάλι σου στην κοιλιά της και απολαμβάνεις τη ζεστασιά. Όταν σηκώσεις το βλέμμα προς τα πάνω για να δεις τα μάτια της, φαντάσου την λέξη "τώρα". Είναι η τελευταία λέξη από το σενάριο της ταινίας "Τα Φώτα της Πόλης". Η ταινία τελείωσε, όλοι έφυγαν κι εσύ είσαι μέσα σε μια έρημη πόλη. Το τελευταίο καρέ καίγεται μαζί με σένα μέσα του. Μη φοβάσαι.
Φαντάσου ότι είσαι καπνός που βγαίνει από την πίπα ενός ναυτικού. Γαντζώσου από τα κιτρινισμένα μουστάκια του και γλίστρα μέσα στα χείλια του. Στο στομάχι του θα βρεις ένα σεντούκι. Άνοιξέ το. Βλέπεις τα πετράδια και τα χρυσά νομίσματα; Διάλεξε ένα από τα νομίσματα. Θα δεις αποτυπωμένη την προτομή σου.
Φαντάσου τότε την προτομή σου να μιλάει και να σου λέει "κοίταξε πίσω σου". Θα δεις μια μικρή πόρτα στην άκρη της κοιλιάς του ναυτικού. Πάνω στην ξύλινη πόρτα είναι καρφωμένο ένα χαρτί που γράφει κάτι με μικροσκοπικά γράμματα. Προσπάθησε να τα διαβάσεις. Πιο κοντά. Κι άλλο. Όσο πλησιάζεις τόσο μικραίνουν τα γράμματα. Τι είναι αυτό που μικραίνει όσο το πλησιάζεις; Ο φόβος. Φώναξε τώρα με όλη τη δύναμη της ψυχής σου "δεν φοβάμαι τίποτα πια". Φαντάσου τότε την ψυχή σου να βγαίνει από μέσα σου και να πέφτει.
Είσαι ένα βότσαλο ανάμεσα σε άλλα βότσαλα σε μια ακροθαλασσιά που το πορφυρό κύμα σε χαϊδεύει, ο λευκός ήλιος σε χρωματίζει και ο πράσινος ουρανός σε ταξιδεύει μέσα στην ίδια την αβυσσαλέα ψυχή σου.
Είμαστε βότσαλα από γυαλί που μέσα στην εύθραυστη ύπαρξή μας καθρεφτίζεται το άπειρο.
Είμαστε βότσαλα σε μια αμμουδιά που τα χιλιάδες χρώματα και σχήματα μας κάνουν διαφορετικούς και όλα μαζί ένα σώμα.

SYNC ME @ SYNC buzz it!

Ποίημα για την Απαγόρευση

Αυτή η κόκκινη αλυσίδα
σφίγγει τόσο το λαιμό σου
που η ανάσα πονάει.

SYNC ME @ SYNC buzz it!

Κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης. Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.
Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.
Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.
Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.
Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.
Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο email.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!
Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!

SYNC ME @ SYNC buzz it!