Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007

Ποίημα για Εσένα


Στριφογυρίζεις μέσα μου σαν ένα αγέννητο μωρό
Γραντζουνάς ρυθμικά το στομάχι μου
Κουρνιάζεις στη σκέψη μου και ξαναρχίζεις
Μεγαλώνεις συνεχώς, δεν σταματάς ποτέ να μεγαλώνεις
Πάντα όμως θα χωράς μέσα μου
Όσο τούτη η γη θα έχει χώρο να δίνει στο νερό
Όσο το νερό θα πέφτει στα λιβάδια
Όσο τα λιβάδια θα γεμίζουν από λουλούδια
Ρόδο πορφυρό είμαι κι εσύ ολόλευκη Ανεμώνη
Για κάθε δάκρυ σου δίνω μια στάλα αίμα
Κι ας στερέψω για να ζήσεις
Μόνο το χέρι που θα μας κόψει μαζί παρακαλώ
Μαζί να μας κρατήσει

SYNC ME @ SYNC buzz it!