Σηκωθείτε από ντιβάνια, καρέκλες, καναπέδες, πολυθρόνες, κρεβάτια, όλοι μαζί να περικυκλώσουμε τη Βουλή, να πιάσουμε τις πλατείες, να δουν επιτέλους ότι ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ και ότι έφτασε ο καιρός να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας, τις τύχες του Έθνους. Αχρωμάτιστα, ακομμάτι-α-στα, όλοι μαζί, ΕΛΛΗΝΕΣ, για την ΕΛΛΑΔΑ και για όλο τον κόσμο που με αγωνία περίμενε το δικό μας ξύπνημα.
Η Ιστορία ΤΩΡΑ γράφετε!
Τοποθέτηση του Νόαμ Τσόμσκι για τα γεγονότα που διαμορφώνουν τα νέα δεδομένα στον Αραβικό κόσμο, από την Βόρεια Αφρική μέχρι την Μέση Ανατολή.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν θα επιτρέψουν την αληθινή δημοκρατία στον Αραβικό κόσμο. Ο λόγος είναι απλός. Η πλειοψηφία των Αράβων θεωρεί τις ΗΠΑ ως την κύρια απειλή για τα συμφέροντά τους. Μάλιστα η αποδοκιμασία κατά των ΗΠΑ εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο με την άποψη ότι η Μέση Ανατολή θα ήταν ασφαλέστερη αν το Ιράν είχε πυρηνικό οπλοστάσιο. Στην Αίγυπτο, που είναι η σημαντικότερη αραβική χώρα, αυτή την άποψη έχει το 80% των κατοίκων. Μόνο το 10% θεωρεί το Ιράν απειλή για την περιοχή κι αυτό το ποσοστό απαντάται μόνο σε ορισμένες χώρες της Μέσης Ανατολής. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ δεν θα στηρίξουν κυβερνήσεις που εκλέγονται με ελεύθερες δημοκρατικές διαδικασίες από τον αραβικό λαό, διότι αν ποτέ γινόταν κάτι τέτοιο, τότε οι ΗΠΑ όχι μόνο θα έχαναν τον έλεγχο της περιοχής, αλλά θα αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν κακήν κακώς.
Στην περίπτωση της WikiLeaks, οι αποκαλύψεις που είχαν την ευρύτερη προβολή ήταν ότι οι Άραβες στηρίζουν την Αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ιραν. Αυτές οι αποκαλύψεις βέβαια προέρχονταν από αποσπάσματα δηλώσεων Αράβων δικτατόρων φιλικά προσκείμενων προς τις ΗΠΑ. Πουθενά δεν υπήρξε η άποψη των Αράβων, του Αραβικού λαού, διότι θεωρείται ασήμαντη. Το δόγμα των ΗΠΑ είναι: "αν μας στηρίζει ο δικτάτορας και ο πληθυσμός είναι υπό έλεγχο, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Ας διαδηλώνουν εναντίον μας, ας εκφράζουν το μίσος τους. Οι φίλοι μας οι δικτάτορες θα τους τσακίσουν". Αυτή είναι η αντίδραση στις αποκαλύψεις του WikiLeaks τόσο της επίσημης διπλωματίας και των ΜΜΕ, όσο και της κοινής γνώμης. Ποτέ δεν μεταδόθηκαν στις ΗΠΑ ή αλλού τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για την αποδοχή που απολαμβάνει η πολιτική των ΗΠΑ στον Αραβικό λαό. Δεν έχει σημασία το τι πιστεύει ο πληθυσμός, φτάνει να είναι υπό έλεγχο.
Όλη η ομιλία εδώ.
1.Αστείος [άστυ]
Ο κατοικών/διατριβών στην πόλη.
μτφ. που προκαλεί γέλιο, εύθυμη διάθεση.
2.Αγροίκος [αγρός + οίκος]
Ο κατοικών/διατρίβων στους αγρούς.
μτφ. άξεστος, τραχύς, χωρίς καλούς τρόπους, ακαλλιέργητος, απολίτιστος.
Εμείς οι Έλληνες είμαστε, από τότε που ο πρώτος μας πρόγονος περπάτησε σε τούτη τη γη, λάτρεις και κήρυκες του ευ ζην. Το γέλιο είναι η πεμπτουσία αυτού.
Το αστείο είναι ένδειξη καλοζωίας, πολιτισμού. Η ίδια η λέξη το μαρτυρά: από το άστυ, δηλαδή την πόλη. Υποδηλώνεται ότι αστειεύονται οι πολιτισμένοι, οι κάτοικοι των πόλεων. Αντίθετα, αγροίκοι χαρακτηρίζονται οι κάτοικοι των αγρών, οι α-πολί-τιστοι.
Ο πολιτισμός που δεν σηκώνει αστεία, διώκοντας μάλιστα την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση, αυτοαναιρείται...
Πολύ φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στη Δύση ενός σπουδαίου πολιτισμού... του Ελληνικού. Πρέπει επειγόντως να ξεφύγουμε από τα δόντια του θηρίου που μας κατατρώγει!
-Δεν υπάρχει Θεός, άραγε;
Αν υπάρχεις, άκουσέ με!
Είσαι ύπουλος και σκληρός!
Τόσο πολύ βαριέσαι εκεί πάνω
που πρέπει να μας λιώνεις σαν μυρμήγκια;
Είναι τόσο διασκεδαστικό να βλέπεις άντρες να κλαίνε;
-Αρκετά! Μη βλαστημάς! Ο Θεός είναι που κλαίει.
Μας βλέπει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, ξανά και ξανά,
απ' την αυγή του χρόνου.
Δεν μπορεί να μας σώσει
απ' τους εαυτούς μας.
Μην κλαις.
Έτσι είναι ο κόσμος...
-Οι άνθρωποι προτιμούν τη θλίψη απ' τη χαρά.
Το μαρτύριο απ' την ειρήνη.
Κοίταξέ τους στη Γερμανία.
Γλεντάνε με τον πόνο και το αιματοκύλισμα.
Γιορτάζουν το φόνο!
Μητέρα,
επειδή είμαι η πρώτη σου σκέψη από τότε που γεννήθηκα,
επειδή είσαι η ασάλευτη πέτρα πάνω σ' αυτή τη γη που όλο αλλάζει και με μπερδεύει,
επειδή με προστάτευσες από τις επιθυμίες μου προτού με κλείσουν μέσα στα αόρατά τους τείχη,
επειδή ήσουν πάντα η φωνή της αλήθειας, καθαρότερη από τις φωνές της αγάπης, της δόξας και του χρήματος,
επειδή μου έμαθες το αληθινό νόημα και την αξία της συγχώρεσης,
επειδή μου έδωσες όση θέρμη χρειάζεται ένα παιδί για να επιβιώσει,
επειδή ποτέ δεν έβαλες όρους στην αγάπη που έδωσες και ποτέ δεν ζύγισες την αγάπη που πήρες,
επειδή μπορώ να καταλάβω τώρα που είμαι πατέρας, πόσο δυσκολότερο είναι να είσαι μητέρα,
επειδή η συμβουλή σου είναι πάντα ανιδιοτελής και προαιρετική,
επειδή σου χρωστάω όλα όσα είμαι και όλα όσα μπορώ να γίνω,
επειδή στο βλέμμα σου, πίσω από το θυμό, την απογοήτευση, τον πόνο, την απομόνωση, που κάποιες φορές σου προκάλεσα, πάντα διέκρινα ολοκάθαρα την αγάπη,
επειδή για μένα είσαι ό,τι κοντινότερο στο Θεό, εσύ που με έπλασες,
επειδή ποτέ δεν με έκρινες αλλά πάντα ήθελες να σε κρίνω,
επειδή έγινα η μοναδική σου ελπίδα στον κόσμο,
επειδή είμαι το λουλούδι σου,
...για όλα αυτά σ' ευχαριστώ και σ' αγαπώ!
Αφού οι ΗΠΑ μας τάιζαν κουτόχορτο μέσω των κατευθυνόμενων μίντια εδώ και μια δεκατετία, δημιουργώντας την ψευδή εικόνα ενός υπερ-τρομοκράτη, του "Οσάμα Μπιν Λάντεν", μιας πανίσχυρης αδίστακτης τρομοκρατικής οργάνωσης, της "Αλ Κάιντα", της οποίας η δύναμη πυρός θα έκανε τον κινηματογραφικό Ράμπο να γελάει υστερικά, και προκαλώντας ντελίριο "αντι-τρομοκρατίας" σε όλο τον κόσμο με μοναδικό σκοπό να περάσουν ασκαρδαμυκτί διάφορα νομοσχέδια από τις παγκόσμιες κυβερνήσεις που, εν ονόματι της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, καταπατούν βασικές ατομικές ελευθερίες, αποφάσισαν ότι είναι η κατάλληλη ώρα να "θάψουν" μια και καλή τον Άραβα Ελ Σιντ, αφού πλέον τους είναι άχρηστος: Στόχος επετεύχθει.
Προφανώς, μετά την απόσυρση των Αμερικανών από το Ιράκ και την ενδεχόμενη απόσυρση από το Αφγανιστάν, όλα αυτά σε διάστημα μικρότερο των 3 μηνών, είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο Θείος Σαμ μαζεύει τις δυνάμεις του και ετοιμάζεται να σημαδέψει νέο θήραμα. Την ταυτότητά του θα διαπιστώσουμε εντός ολίγων μηνών...
...δεν θα είχε γίνει η μάχη των Πλαταιών και οι Πέρσες θα κυριαρχούσαν απόλυτα στον γνωστό τότε κόσμο.
Αν κυριαρχούσαν οι Πέρσες στον κόσμο, οι Ρωμαίοι δεν θα ήκμαζαν ποτέ.
Αν δεν ήκμαζαν οι Ρωμαίοι, ο Χριστιανισμός δεν θα είχε διαδοθεί.
Αν δεν είχε διαδοθεί ο Χριστιανισμός, δεν θα είχε γεννηθεί το Βυζάντιο.
Κι αν δεν είχε γεννηθεί το Βυζάντιο να χαράξει και να προστατεύσει τους εμπορικούς δρόμους της Μεσογείου επί 1000 χρόνια, δεν θα ήκμαζαν οι Βενετοί και οι Γενοβέζοι έμποροι.
Αν δεν είχαν ακμάσει οι Βενετοί και οι Γενοβέζοι, δεν θα είχε γίνει η Άλωση της Πόλης το 1204.
Αν δεν είχε γίνει η άλωση της Πόλης το 1204, οι Βενετοί και οι Γενοβέζοι δεν θα αποκτούσαν τον τεράστιο πλούτο της Πόλης.
Αν δεν αποκτούσαν τον τεράστιο πλούτο της Πόλης οι Βενετοί και οι Γενοβέζοι, δεν θα ιδρύονταν οι πρώτες εμπορικές τράπεζες στην Ιταλία.
Αν δεν ιδρύονταν οι πρώτες εμπορικές τράπεζες στην Ιταλία, δεν θα είχε επινοηθεί το τραπεζικό καπιταλιστικό σύστημα.
Αν δεν είχε επινοηθεί το τραπεζικό καπιταλιστικό σύστημα, δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ το ΔΝΤ, η Γκόλντμαν Σαξ και η λοιπή κουστωδία.
Αν δεν είχε δημιουργηθεί το ΔΝΤ κλπ, δεν θα είχαμε μπει στο κωλο-μνημόνιο.
Επομένως, μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας, αδέρφια, όταν κερδίσαμε στις Πλαταιές. Αν είχαμε αφήσει τους Πέρσες να αλωνίσουν στην Ευρώπη, σήμερα θα φορούσαν όλοι φέσια και μπούργκες.
Σας ακούγεται ωραίο ρε τσογλάνια Ευρωπαίοι;
Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, πληθαίνουν οι φωνές των πνευματικών ανθρώπων, των σοφών μας, που καλούν το Έθνος σε εγρήγορση. Από εκεί που τα ελεγχόμενα μίντια τους αγνοούσαν συστηματικά, πλέον τους φιλοξενούν κυρίως στην τηλεόραση εξαιτίας της υψηλής τηλεθέασης που δημιουργεί η παράθεση των απόψεών τους στο γυαλί. Δεν είναι δηλαδή ότι ξαφνικά τα μίντια συμπάθησαν τους σοφούς: απλώς οι απόψεις τους έχουν επαφή με τον κόσμο, αρέσουν, συγκινούν, "γκελάρουν" -αντιμετωπίζεται ως άλλο ένα τηλεοπτικό προϊόν. Το σύστημα αυτό λοιπόν ενσωματώνει την αντίδραση των σοφών στο μήνυμά του και το σερβίρει ως δικό του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία της αυτοαναίρεσης -διότι τέτοια είναι για τα μίντια κάθε απόπειρα έκφρασης ποιοτικού λόγου- οι σοφοί απόκτησαν πρόσβαση στα κοινά και βήμα προς τον κόσμο. Και μάλιστα αυτή η επαφή διαθέτει επαναστατικά χαρακτηριστικά, ριζοσπαστικό, καινοφανή χαρακτήρα με ακαδημαϊκή βαρύτητα, έχει οντότητα διαφορετική από τη συνηθισμένη -έχει πολιτικό λόγο χωρίς να εκφέρεται από χείλια πολιτικού. Κι αυτό είναι κάτι πρωτόγνωρο τόσο για τα Μέσα όσο και για τους τηλεθεατές.
Διότι είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο για τα ελληνικά μίντια η φιλοξενία θέσεων κατά του συτήματος όπως το ειλικρινές ξέσπασμα του Μίκη Θεοδωράκη, η αναλυτική παρρησία του Δημήτρη Καζάκη, η κατά μέτωπο επίθεση στη φαυλοκρατία από το Χρήστο Γιανναρά, η υποβολή μήνυσης κατά της κυβέρνησης για εσχάτη προδοσία από το γιατρό Δημήτρη Αντωνίου, ο αντιμνημονιακός λόγος των καθηγητών Κώστα Μπέη και Γιώργου Κασιμάτη, η άποψη για "κρίση των κρίσεων" της Ελένης Γλυκατζή-Αρβελέρ και δεκάδων άλλων σοφών που ο λόγος τους αντηχεί σαν μελωδία ελπίδας στα αυτιά του κόσμου.
Οι Έλληνες Σοφοί έχουν ένα χρέος κληρονομημένο από τους προκατόχους τους. Οφείλουν επιτέλους να αποφασίσουν για τον τόπο, να δράσουν, να αντισταθούν και να μην επιτρέψουν στους πολιτικούς να τους φυμώσουν ή να τους αλλοτριώσουν. Οι πολιτικοί, οι οποίοι από αρχαιοτάτων χρόνων, ακόμα και με τις καλυμμένες υπό "δημοκρατικό" μανδύα δικτατορίες, φρόντιζαν να εξοντώνουν τους σοφούς. Η λίστα των Σοφών είναι μακρά, αναφέρουμε εδώ επιγραμματικά τα πιο τρανταχτά παραδείγματα:
Σωκράτης - εις θάνατο, Αισχύλος - εξορία, Αριστοτέλης - αυτοεξορία, Αριστοφάνης - αυτοεξορία, Δημήτριος ο Φαληρεύς - εις θάνατο, Δημοσθένης - εις θάνατο, Εμπεδοκλής- εξορία, Ευρυπίδης - αυτοεξορία, Ηρόδοτος - αυτοεξορία, Θεμιστοκλής - εξορία, Θουκυδίδης - εξορία, Λυσίας - εις θάνατο, Πλάτων - αυτοεξορία, Πυθαγόρας - εις θάνατο, Σαπφώ - εξορία, Σόλων - αυτοεξορία, Φειδίας - εις θάνατο...
Ιστορικά στοιχειοθετείται η συντέλεση μιας Επανάστασης των Σοφών στην Ελλάδα. Ήρθε η ώρα ώστε η Αθηνά να αδράξει το δόρυ της και να τιμωρήσει τους φαύλους. Οι Σοφοί θα δείξουν και θα οδηγήσουν στο δρόμο της Επανάστασης στο λαό, με κυρίαρχο σύνθημα την ανάγκη για Συντακτική Εθνοσυνέλευση που θα επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα του Ελληνικού κράτους ως ανεξαρτήτου κράτους Δικαίου και Ισονομίας.
Ένα μόνο μένει να γίνει: Πότε το "Ξυπνάτε ρε!" θα γίνει "Ξυπνήσαμε και πάμε!".
Στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε χθες ανοιχτή ομιλία με θέμα "Ελληνική κρίση, για μια θεσμική αντιπολίτευση", που συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ. Η αγανάκτηση των ομιλητών ήταν έκδηλη τόσο για την πολιτική της κυβέρνησης όσο και για τον πρόεδρο της δημοκρατίας που συνυπέγραψε το αντισυνταγματικό μνημόνιο. Το αίτημα για αναθεώρηση του συντάγματος είναι από τα κύρια θέματα των συζητήσεων.
Κατά σειρά οι κύριοι ομιλητές ήταν οι:
1) Απόστολος Γεωργιάδης Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, ομοτ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.
2) Κώστας Ρίζος, Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ετ.
3) Γιώργος Κασιμάτης Ομότ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
4) Κώστας Μπέης, Ομότ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.
5) Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης.
6) Γιώργος Κατρούγκαλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης.
7) Ξενοφών Κοντιάδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
8) Θεόδωρος Πελαγίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς.
9) Μιχάλης Σταθόπουλος, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
10) Στέφανος Μάνος.
11) Αντώνης Μπρεδήμας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.
12) Ναπολέων Μαραβέγιας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.
13) Γιάννης Βαρουφάκης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.
14) Νίκος Κοτζιάς, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς.
15) Γιώργος Στεφανάκης, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ιστορίας Ελ. Βενιζέλου.
16) Μελέτης Μελετόπουλος, Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.
17) Γιώργος Κοντογιώργης, Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, ο οποίος δεν μίλησε αλλά έκανε γραπτή παρέμβαση.
Δείτε τρία αποσπάσματα από την ημερίδα αυτήν από τις ομιλίες των καθηγητών κ. Μπέη και κ. Κασιμάτη.
Τα συμπεράσματα που βγήκαν από την χθεσινή εκδήλωση, έτσι όπως τα είδαμε και τα ζήσαμε εμείς, συνθέτοντας τόσο τα κοινά σημεία των διαφόρων ομιλιών, τα οποία όμως είχαν ταυτόχρονα και την μεγαλύτερη αποδοχή από το ακροατήριο ήταν προς δύο κατευθύνσεις:
Α) Αλλαγή στο Σύνταγμα της χώρας.
Β) Αλλαγή εδώ και τώρα και
Γ) Η αντισυνταγματικότητα του μνημονίου και των τριών δανειακών συμβάσεων που το συνοδεύουν.
Οι κύριες Συνταγματικές αλλαγές που προτάθηκαν ήταν:
1) Άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό. Αυτό ήταν γενικό αίτημα σχεδόν όλων, το οποίο πήρε δύο μορφές είτε άμεση εκλογή και ταυτόχρονα κοινοβουλευτική δημοκρατία, είτε κατευθείαν προεδρική δημοκρατία.
2) Αυξημένες αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
3) Σταθερό χρόνο διεξαγωγής εκλογών.
4) Σταθερό εκλογικό σύστημα.
5) Ασυμβίβαστο ταυτόχρονης ιδιότητας βουλευτή και υπουργού.
6) Πλήρης διάκριση των εξουσιών (Εκτελεστικής, Νομοθετικής και Δικαστικής).
7) Συνταγματική ρύθμιση για την οργάνωση και λειτουργία των κομμάτων, που θα κατοχυρώνει υποχρεωτικά αφενός την εσωκομματική δημοκρατία στα κόμματα, αφετέρου την πλήρη οικονομική τους διαφάνεια, με ποινές, είτε την διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης, είτε την έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα των αντίστοιχων βουλευτών.
8) Να σταματήσει το κλειστό επάγγελμα του πολιτικού.
9) Περιορισμός θητειών στα πολιτικά αξιώματα.
10) Κατάργηση της κληρονομικής οικογενειοκρατίας στην πολιτική και στα πανεπιστήμια.
11) Κατάργηση της συντεχνιακής προστασίας της τάξης των πολιτικών (βουλευτική ασυλία και νόμος περί ευθύνης υπουργών).
12) Ίδρυση οπωσδήποτε Συνταγματικού Δικαστηρίου που να ελέγχει τη συνταγματικότητα των νόμων.
13) Να σταματήσει να διορίζεται η ηγεσία της Δικαιοσύνης από το κόμμα.
Ελπίζω όλη αυτή η προσπάθεια να βρει σύμμαχο το λαό ώστε η ανατροπή να μην αργήσει.
Οι δυο λεξούλες που τόσο φοβάται το ΔΝΤ μα κανένας Έλληνας πολιτικός δεν τολμά (ή δεν θέλει) να προφέρει. Δείτε το λόγο εδώ.
Χρεοκρατία: μια παραγωγή των
Πως ορίζεται το “απεχθές χρέος”;
Τρεις όροι πρέπει να πληρούνται ώστε ένα χρέος να χαρακτηριστεί τέτοιο:
1. Τα δάνεια να συμφωνήθηκαν χωρίς τη συγκατάθεση των πολιτών.
2. Τα δάνεια να σπαταλήθηκαν σε δραστηριότητες που δεν ωφέλησαν το έθνος.
3. Ο πιστωτής να ήταν ενήμερος γι’αυτή την κατάσταση και να σφύριζε αδιάφορα.
Με σκοπό την αποφυγή ενός πιθανού 3ου Παγκοσμίου Πολέμου, δια προσώπου Ντομινίκ Στρος-Καν, το ΔΝΤ ανακοίνωσε σήμερα κατόπιν μαραθωνίων διαβουλεύσεων με τις επενδυτικές τράπεζες, τις κορυφαίες ευρωπαϊκές τράπεζες και τα οικονομικά επιτελεία των χωρών της G8, να διαγράψει οριστικά το χρέος της Ελλάδας.
Η απόφαση αυτή έρχεται ύστερα από το casus beli που κοινοποίησε ο Γεώργιος Παπανδρέου σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, προειδοποιώντας ότι ο Ελληνικός λαός είναι αποφασισμένος να φτάσει στα άκρα μέχρι να δικαιωθεί. Μπροστά σε αυτή την προοπτική, το ΝΑΤΟ διαμήνυσε στο ΔΝΤ ότι πρέπει επειγόντως να αλλάξει στάση απέναντι στην Ελλάδα για να αποφευχθούν τα χειρότερα, όπως και έγινε.
Στην Ελλάδα τα πλήθη έχουν ήδη βγει στους δρόμους επευφημώντας τον Γεώργιο Παπανδρέου και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, την Άγκελα Μέρκελ, τον Ντομινίκ Στρος-Καν, και τις Αγορές. Οι παρακάτω εικόνες έφτασαν λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του ΔΝΤ.
Ο Γιώργος στην αγκαλιά του πλήθους και η τελική συμφωνία με τον Στρος-Καν που εκτάκτως ταξίδεψε ως την Αθήνα.
Λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση του ΔΝΤ στα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία...
και λίγες ώρες αργότερα πολίτες που αυθόρμητα συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα για να αποθεώσουν τους Έλληνες Βουλευτές και την Κυβέρνηση.
Όχι πείτε μου, δεν γελάσατε;
Δεν ξέρω τι να πιστέψω και ποιον να εμπιστευτώ πια...
Ο θείος Σαμ δεν θα παραδώσει τα ινία του πλανήτη χωρίς πόλεμο. Και το λέω κυριολεκτικά και χωρίς καμιά δόση υπερβολής. Το χρέος των ΗΠΑ σκαρφαλώνει στα $14 τρις -κι όμως το Υπουργείο Άμυνας παραμένει no1 στη λίστα του προϋπολογισμού. Στην άλλη όχθη η Κίνα επενδύει διαρκώς στην πράσινη τεχνολογία. Η απάντηση των ΗΠΑ στην Κινεζική πρωτοπορία είναι σαφής: επενδύουμε στα όπλα, αναβιώνουμε τον Ψυχρό Πόλεμο.
Ο κατάλογος των νέων πολεμικών τεχνολογιών που συντάσσουν οι ΗΠΑ είναι τρομακτικός. Περιλαμβάνει τα εξής:
1. ΜΑΗΕΜ: είναι πυρομαχικά που εκμεταλλεύνται τη μαγνητική για να κολλάνε πάνω στο στόχο. Άρα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη στόχευση και η μαγνητική ενέργεια που απελευθερώνεται κατά τη σύγκρουση αρκεί για να διαλύσει ένα στόχο με λιγότερα πυρομαχικά από ότι χρειάζεται με συμβατικά μέσα.
2. Triple Target Terminator (T3): αυτό το πυραυλικό σύστημα δίνει τη δυνατότητα σε ένα αεροσκάφος να βάλλει κατά στόχων τόσο στον αέρα όσο και στο έδαφος με τα ίδια πυρομαχικά. Άρα επιτυγχάνεται οικονομία φορτίου.
3. Long Range Anti-Ship Missile: είναι "έξυπνο" πυραυλικό σύστημα που μπορεί να παρακάμψει τα αμυντικά αντίμετρα ενός πλοίου και να το βάλλει με τις καταστροφικότερες δυνατές συνέπειες.
4. Extreme Accuracy Tactical Ordnance: Ένα εργαλείο για τους ελεύθερους σκοπευτές. Πρόκειται για σφαίρα μικρού διαμετρήματος που θα έχει τη δυνατότητα τεράστιου βεληνεκούς και ακρίβειας ακόμα και σε συνθήκες με δυνατό αέρα, χωρίς να είναι δυνατή η εξεύρεση της προέλευσης της βολής ακόμα και μετά τη ρίψη. Μπαμ και κάτω δηλαδή και μην τον είδατε τον Παναή.
5. Strategically Hardened Facility Defeat: Μη-πυρηνικά πυρομαχικά με δυνατότητα να πλήξουν στόχους πολύ βαθειά κάτω από την επιφάνεια της γης. Που είπαμε ότι κρύβεται ο Μπιν Λάντεν;
6. Urban Ops Hopper: Να και κάτι πολύ προχωρημένο! Είναι μικρά ρομποτάκια που μπορούν να προσαρμοστούν στο αστικό περιβάλλον σε πραγματικό χρόνο και να παραδίδουν μικρά ωφέλημα φορτία (πυρομαχικά κτλ) σε στρατιώτες που βρίσκονται σε εμπλοκή (σαν ντελίβερι δηλαδή) αλλά και να κατασκοπεύουν τις θέσεις του εχθρού.
Η Κίνα κρατά $1 τρις δολλάρια από το χρέος των ΗΠΑ. Είναι απίθανο να εμπλακούν σε πόλεμο με τις παρούσες συνθήκες. Όπως είναι απίθανο να χρειάζονται οι ΗΠΑ τόσο ακριβά και σοφιστικέ όπλα για να καταβάλλουν την αντίσταση των Ταλιμπάν, για να πλήξουν τους Σομαλούς πειρατές ή για να εξοντώσουν την Αλ-Κάιντα. Μιλάμε για επενδύσεις σε όπλα υψηλής τεχνολογίας ύψους $3 δις δολλαρίων κάθε χρόνο -μάλλον κάποιοι κοροϊδεύουν τον Αμερικανό φορολογούμενο. Η εποχή του Νέου Ψυχρού Πολέμου μόλις ξεκινά...
Ή αλλιώς "πως η κυβέρνηση με τη βοήθεια των δήθεν αριστερών φίλων της και των χειραγωγημένων ελληνικών μίντια κατάφεραν να ξεγελάσουν τους Έλληνες".
Αυτή είναι η κατάλληλη εποχή όπου η καθημερινότητα των κατοίκων αυτής της χώρας γίνεται όλο και πιο δυσβάσταχτη (δια των μαζικών απολύσεων, δια της εκχώρησης προσωπικών δικαιωμάτων, δια της ατιμωρησίας των καταχραστών και της τιμωρίας των δικαίων μέσω της άνισης φορολόγησης). Τώρα λοιπόν απλώνουν το δάχτυλο οι κήνσορες της Ελληνικής Δημαγωγίας και καταδεικνύουν τους υπαιτίους των δεινών μας: τους μετανάστες.
Πρώτο θέμα σε όλα τα μίντια, οι μετανάστες. Αυτοί οι περίπου 300 (κατόπιν στρογγυλοποίησης προς το "ηρωικότερο"), που "σκέφτηκαν" να κάνουν απόβαση στη Νομική για να "στείλουν" το μήνυμά τους στην πολιτεία. Ωραίο το παραμύθι, δεν λέω, κοιμηθήκαμε μια χαρά.
Μέσα στον ύπνο μας βέβαια δεν αντιληφθήκαμε το πιο σημαντικό. Οι κύριοι της Βουλής πέρασαν το σκάνδαλο της Ζίμενς στις καλένδες, μονοκονδυλιά, μέσα από το νέφος που δημιουργεί η σκόνη από τα βρωμοπόδαρα των μεταναστών καθώς τους πάνε εκδρομούλα από τη Νομική στο νεοκλασσικό της Ηπείρου και Πατησίων.
Έτσι η Ελληνική κοινωνία ασχολείται η μισή με το δράμα των μεταναστών που επιδεινώνεται εξαιτίας των άκαρδων Ελλήνων και η άλλη μισή με το δράμα των Ελλήνων που δυσχαιρένει εξαιτίας των απρόσκλητων μεταναστών. Καληνύχτα μας και όνειρα γλυκά...
Σου γράφω επειδή σ' αγαπώ.
Μα λέξεις δεν υπάρχουν στη γραφή.
Κάποιες χρωματιστές έσβησαν από ζήλια
όταν άνοιξες τα μάτια σου το πρωί,
Άλλες λευκές θαμπώθηκαν από τη λάμψη σου
όταν χαμογέλασες ανέμελα,
ενώ οι μαύρες χάθηκαν στην ίδια την ηχώ τους,
σαν να μην ειπώθηκαν ποτέ.
Κενές είν' οι γραμμές της γραφής μου, κι όμως γεμάτες.
Τόσες στιγμές, τόσες ώρες, τόσος χρόνος,
ο χρόνος, που κυλά στα δάχτυλά σου σαν δροσερό νερό,
ο χρόνος, που ανεμίζει στα μαλλιά σου σαν ανοιξιάτικο αεράκι,
ο χρόνος, που μακριά σου σταματά και κοντά σου τρέχει.
Η γραφή της αγάπης είναι κενή,
επειδή οι λέξεις στην ουσία δεν υπάρχουν,
και μόνο ο χρόνος μπορεί να τη γεμίσει.
Διχασμένη η κοινή γνώμη επί του θέματος. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το άνοιγμα θα φέρει ανταγωνισμό προς όφελος του καταναλωτή. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα κλειστά επαγγέλματα προστατεύουν τον καταναλωτή από τη δημιουργία μονοπωλίων. Αν εξετάσουμε το θέμα στα στενά αυτά πλαίσια, τότε απλώς χάνουμε την ουσία: ο καταναλωτής χάνει είτε τα επαγγέλματα είναι κλειστά είτε είναι ανοιχτά. Χάνει ο καταναλωτής διότι στην ελεύθερη αγορά δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να αποτρέπει και να απαγορεύει την κερδοφορία έναντι του κοινού συμφέροντος.
Μιλάμε για τα φάρμακα, όπου ο ασθενής τα έχει περισσότερη ανάγκη από αυτόν που τα πουλάει. Μιλάμε για το πετρέλαιο τις εναρμονισμένες τακτικές βενζινοπωλών, διυλιστηρίων και παραγωγών στις τιμές των καυσίμων, όπου αυτός που το χρησιμοποιεί το έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Μιλάμε για τον μαρασμό της μικρομεσαίας επιχείρησης έναντι τις ακμάζουσας μονοπωλιακής τακτικής των πολυεθνικών. Η αστική τάξη των μικρομεσαίων και των ελεύθερων επαγγελματιών μετατρέπεται σε ανωτέρα εργατική τάξη.
Το υπερκέρδος έχει μπει για τα καλά πάνω από την επιβίωση. Τώρα θα το νιώσουμε καλύτερα, στην εποχή όπου οι αριθμοί μετρούν τον άνθρωπο με υποδιαστολή.
Επίθετα γιορτής σημαντικά, συντάσσονται με τις Γιορτές:
Ατελείωτες
Βασιλικές
Γαστρονομικές
Δοξασμένες
Ευτυχισμένες
Ζωηρές
Ήρεμες
Θεόπνευστες
Ιδανικές
Κεφάτες
Λευκές
Μελωδικές
Νηφάλιες
Ξεφαντωτικές
Οικογενειακές
Πλούσιες
Ρόδινες
Σεμνές
Τρυφερές
Υπέροχες
Φωτεινές
Χαρωπές
Ψαλμωδικές
Ωδικές
#Η εκτίμηση πληθυσμού της Ελλάδας είναι 11.295.000 πολίτες. Το εκλογικό σώμα σύμφωνα με το ΥΠΕΣ απαρτίζεται από περίπου 9.780.000 ψηφοφόρους ή καλύτερα 9.780.000 περίπου ψηφοφόρους (sic). Δηλαδή με μια πρόχειρη εκτίμηση, σε αυτή την χώρα δεν έχουν δικαίωμα ψήφου μόλις 1.515.000 άτομα! Πείτε με καχύποπτο, αλλά δεν μου βγαίνουν τα κουκιά...
#Το 50% του εκλογικού σώματος δια της αποχής και του λευκού/άκυρου έριξε ένα μεγαλοπρεπές φάσκελο στο πολιτικό σύστημα και στους κύριους εκφραστές του, δηλαδή τα μεγάλα κόμματα. Κι όμως, η αποτίμηση του αποτελέσματος που έγινε από τα επιτελεία τους είχε θετικό πρόσημο! Φανταστείτε τι περίμεναν!! Τελικά τα κομματόσκυλα έχουν περισσότερες αντοχές (και ανοχές) από ότι υπολόγιζαν οι κομματάρχες!!!
#Κακά τα ψέμματα: ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο Γιωργάκης και οι αλλοδαποί φίλοι του. Μέγας ρήτορας και λαοπλάνος, κατάφερε να τρομοκρατήσει τον κοσμάκη με την υπερ του μνημονίου προπαγάνδα κατά την περίφημη διακαναλική. Νικητής ο Γιωργάκης, στο ταμείο όμως πάνε οι τοκογλύφοι, που έσπευσαν να εκφράσουν την ικανοποίησή τους για το αποτέλεσμα. Δεν σχεδίαζαν να πάει ο Γιωργάκης σε βουλευτικές εκλογές, διότι δεν ήθελαν να αποσταθεροποιηθεί η τόσο βολική για τα συμφέροντά τους σταθερή κατάσταση: αυτή όπου ο Γιωργάκης μας κρατάει κάτω για να μας βιάζουν οι κερδοσκόποι απερίσπαστα. Για τόσο σταθερή κατάσταση μιλάμε!
#72% είναι το μικτό ποσοστό των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις περιφέρειες. Δηλαδή περίπου 4,292,437 συμπολίτες μας επέλεξαν να ψηφίσουν ένα από τα δυο κόμματα που ευθύνονται για την 35ετή κατρακύλα της χώρας. Ρε τα κομματόσκυλα... Όποιος καταφέρει να μου δώσει πειστικά το ψυχογράφημα αυτού του ψηφοφόρου, θα του στείλω την περαίωσή μου για να γελάσει με την καρδιά του.
#Άσχετο με τις εκλογές, αλλά σχετικό με το κλίμα: η περιβόητη περαίωση ήταν ένα κόλπο του στυλ "ρίχνω άδεια για να πιάσω γεμάτα", μια "συρτή βυθού", μια οικονομική βόμβα στα θεμέλεια της όποιας ανάπτυξης μπορεί να παρουσιάσει τούτος ο τόπος στις μέρες μας. Ο λόγος που επέλεξε η κυβέρνηση να ακολουθήσει αυτή την τακτική είναι ξεκάθαροι: η πτώχευση είναι πιο κοντά από ότι μας είχαν κάνει να πιστέψουμε. Οι Ευρωπαίοι την έχουν ήδη δρομολογήσει. Ας ετοιμαζόμαστε κι εμείς λοιπόν...
#Αλήθεια, ποιός πιστεύει ότι με τις εκλογές μπορεί να αλλάξει η κατάσταση στην Ελλάδα; Είναι σαν να έχουμε ένα διαλυμένο σαράβαλο και να πιστεύουμε ότι αν αλλάξουμε ρόδες θα πάρει μπρος. Ο ρεφορμισμός είναι αποτελεσματικός όταν οι αλλαγές γίνονται σε ένα σύστημα λειτουργικό για τη βελτίωσή του. Όταν το σύστημα έχει αποτύχει παταγωδώς, αυτό που χρειάζεται η κοινωνία είναι μια επανάσταση.
...ίωση καραμπινάτη. Προσοχή λοιπόν και φροντίστε να έχετε αποθέματα σε χαρτομάντηλα. Με τις υγείες σας!
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1912)
.
.
.
Τέρμα η διακοπές, τα κεφάλια μέσα τώρα.
Φταίμε διότι ως λαός με ιστορική μνήμη χιλιάδων ετών δεν έχουμε διδαχτεί από τα παθήματα του παρελθόντος. Επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας καθώς η συλλογική μνήμη μας έχει αποταυτιστεί από το ίδιο της το κυρίαρχο χαρακτηριστικό, δηλαδή την συλλογικότητά της. Η κοινωνία μας διαθέτει μνήμη διαποτισμένη από τον ατομικισμό, τόσο που την αποσπά από τα εθνικά της αντανακλαστικά.
Αποκορύφωμα αυτής της σοβαρής στρέβλωσης, που έχει ξανακάνει την εμφάνισή του στο παρελθόν, ήταν το Βυζάντιο, με την δαιδαλώδη γραφειοκρατική δομή και το ογκώδες κράτος. Αυτό το μοντέλο καταφέραμε να αναπαράγουμε εμείς οι νεοέλληνες σε αντίστοιχη κλίμακα, ίσως και μεγαλύτερη. Βέβαια το βυζαντινό μοντέλο κατέληξε σε Άλωση. Ποιά θα είναι άραγε η τύχη του αντίστοιχου νεοελληνικού;
Φταίμε διότι ως λαός που κατάφερε να αποτινάξει τους Πέρσες, τους Ρωμαίους, τους Φραγκολεβαντίνους, τους Σλάβους και τους Οθωμανούς, εντούτις δεν κατάφερε ποτέ στην Ιστορία του να υποτάξει την πιο ύπουλη φυλή: αυτή των Λαμογιών.
Παρακαλώ άπαντες να επισκεφθείτε αυτό το νέο blog, το οποίο φιλοδοξεί να γίνει ενημερωτικός εκπαιδευτικός σταθμός για γονείς και παιδιά!
Πρόκειται για το Μικρό Καράβι, το οποίο πηγές μου αναφέρουν ότι το διαχειρίζεται παιδαγωγός με 10ετή πείρα (δηλαδή η σύζυγός μου) με την βοήθεια επιφανούς μπλόγκερ (την δική μου δηλαδή, χαχαχα!!!).
"Το Μικρό Καράβι είναι φορτωμένο με θησαυρούς από την Ελληνική προφορική παράδοση. Απευθύνεται σε γονείς και παιδιά που θέλουν να ταξιδέψουν!"
Όσοι πιστοί προσέλθατε!
Το περιεχόμενο είναι αυτό που καθορίζει την ταυτότητα του κάθε blog. Μέσα στην πληθώρα των blogs, ο αναγνώστης επιλέγει να παρακολουθεί αυτά που του ταιριάζουν -κι αυτό ορίζει την δημοφιλία τους. Κάποια blogs είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και στο σύνολό τους τα δημοφιλή blogs καθρεφτίζουν την ιδιοσυγκρασία, τις συνήθειες και τα ενδιαφέροντα αυτών που τα παρακολουθούν. Μπορούμε να παραδεχτούμε ότι έχουμε τα blogs που μας ταιριάζουν. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα υπόλοιπα ΜΜΕ. Γι' αυτό το λόγο ο πόλεμος ανάμεσα στα blogs και τα παραδοσιακά μέσα καλά κρατεί. Με τη δολοφονία του δημοσιογράφου όμως διαβήκαμε ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Κι όλα αυτά για την ριμάδα την πίττα...
Προχθές ο ΓΑΠ παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Foreign Policy υπό τον τίτλο "Papandreou's Odyssey" (sic - θα έπρεπε να λέει "Odyssey of the Greeks under Papandreou"). Το ενδιαφέρον της μάλλον ανιαρής συνέντευξης επικεντρώνεται στην παρακάωτ ερώτηση του δημοσιογράφου:
"You were born and educated, in large part, in the United States. And many of your closest advisers are American. Do you think the U.S. model of capitalism was in some way to blame for the crisis that Europe and Greece face today?"
Και απαντάει ο ΓΑΠ:
"Obviously, the problems began in the financial sector, with commercial paper being put on the market -- structured bonds and special vehicles, which were very simply fraudulent, even though they did have a triple-A rating. I think we see that markets are fallible, and we should not worship them as gods. Now, we have to see how to put them to best use to help our economies and our societies. But this is a question of, again, bad governance. Why wasn't this regulated? Why wasn't there transparency?"
ΣΤΟΠ ΕΔΩ. Είπε κι άλλα, όμως ας σταθούμε λίγο στην παραπάνω φράση. Για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας, κοντολογίς και σύμφωνα με τον ΓΑΠ, φταίνε οι τακτικές εξαπάτησης διαφόρων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως τα δομημένα ομόλογα.
Πάνω σ' αυτή την κατάσταση λοιπόν, ο ΓΑΠ έκανε μια κυβερνητική επιλογή: αποφάσισε, αντί να καταδιώξει και να τιμωρήσει τους υπευθύνους της εξαπάτησης του ελληνικού δημοσίου, να φορτώσει με φόρους και ανασφάλεια τον Έλληνα εργαζόμενο για να εξυπηρετηθεί αυτό το παράλογο χρέος. Ο ηγέτης των ΕΛλήνων, αντί να κοντραριστεί με τους απατεώνες που ζητούν την κεφαλή του λαού του επί πίνακι, αποφάσισε να τιμωρήσει αυτούς που τον εξέλεξαν. Το χειρότερο δε είναι ότι θεωρεί πως η απόφασή του είναι σωστή.
Δεν είναι πλέον μυστικό: ο ΓΑΠ είναι ακατάλληλος να κάνει την δουλειά για την οποία τον εκλέξαμε. Ο άνθρωπος δεν δουλεύει για εμάς αλλά για τους πιστωτές όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Αν δεν το καταλάβουμε νωρίς, αυτός είναι ικανός να μας πουλήσει στο σκλαβοπάζαρο που έχει στήσει το τραπεζικό καρτέλ. Πρέπει να φροντίσουμε για μια νέα σεισάχθεια -στην αρχαία Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη όπου ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του. Ο Σόλωνας έβαλε τέλος σε αυτό το καθεστώς εφαρμόζοντας το νόμο της σεισάχθειας. Ο ΓΑΠ δεν είναι βέβαια Σόλωνας...
Το Ισραήλ είναι ένα κράτος σχιζοφρενικό. Ήδη από την ίδρυσή του το 1948, έδειχνε ότι είναι ένα κράτος παράταιρο με τα γειτονικά και θαρρεί κανείς με το ζόρι τοποθετημένο μέσα σε μια περιοχή εντελώς διαφορετικής κοινωνικοπολιτισμικής ταυτότητας και πολιτικής κατεύθυνσης. Το Ισραήλ είναι κράτος "παλαιάς κοπής", άλλης εποχής -επεκτατικό, επιθετικό, αδιάλλακτο και μονίμως απειλητικό. Είναι φυσικό επακόλουθο να μην μπορεί να συντηρήσει καλή γειτνίαση. Μετά τα πρόσφατα γεγονότα μάλιστα, οι τελευταίοι Άραβες "φίλοι" του, η Αίγυπτος και η Ιορδανία, πλέον δεν νιώθουν και τόσο άνετοι με τη συνθήκη ειρήνης που έχουν υπογράψει, ενώ οι παραδοσιακοί Δυτικοί φίλοι του σιωνιστικού κράτους κάνουν δεύτερες σκέψεις.
Αυτές οι δεύτερες σκέψεις είναι που αυτή τη στιγμή δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στους Άραβες και μάλιστα συσπεριωμένοι γύρω από την Τουρκία, η οποία εκμεταλλευόμενη το μομέντουμ κάθισε στον Αραβικό θρόνο, αντιμετωπίζουν πλέον τον ανεπιθύμητο γείτονα με αγριότερες διαθέσεις.
Το σχιζοφρενικό Ισραήλ, που κάποτε είχε όλες τις ευλογίες και την βοήθεια της Δύσης, πλέον βαδίζει προς την απομόνωση. Η τύχη του εν μέρει βρίσκεται στα χέρια της Τουρκίας, και στη διάθεσή της να εδραιωθεί ως η αδιαμφισβήτητη κυρίαρχη δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου. Αν η Τουρκία ξεκινήσει ιερό πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, αυτό δεν θα αντέξει για πολύ. Αν πάλι η Τουρκία εξετάζοντας την ευρωπαϊκή της προοπτική θελήσει να κάνει μια επίδειξη αυτοσυγκράτησης, τότε τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μεταφερθούν ανατολικότερα. Όπως και να έχει, η Τουρκία είναι ρυθμιστής και το Ισραήλ την πάτησε.
Κάπου εκεί υπάρχει και η Παλαιστίνη, η οποία περιμένει καρτερικά το μέλλον, που μόνο ανεξαρτησία δεν προμηνύει.
Τελευταία έχει γίνει "του συρμού" η ανάρτηση αποδείξεων από καφετέριες, τάχα για να μας δείξει ο φιλότιμος αναρτήσας ότι τα προϊόντα είναι ακριβά... 4,00 ο φρέντο καπουτσίνο, 4,50 το άις τι πιτς, 6,20 το μιλκ σέικ κόκ.
Ομολογώ ότι είναι σκληρό και επίπονο να πηγαίνει κάποιος στην καφετέρια, να καταναλώνει και μετά να γκρινιάζει online για το υψηλό κόστος. Δύσκολο, πολύ δύσκολο...
Στην τελική ρε παλικάρια, αφού είναι ακριβά, πιείτε καφέ στο σπίτι σας ή στο σπίτι φίλου. Χειροποίητο ντε. Βγείτε και στο μπαλκόνι και κάντε χάζι τους περαστικούς. Περάστε καλά χωρίς να σκάσετε ένα σκασμό λεφτά στα λιγούρια. Και σιγά σιγά, θα δείτε, θα πέσουν οι τιμές. Κι αν δεν πέσουν, μην απελπίζεστε. Έθνος-καφενείο είμαστε, θα την βρούμε την άκρη...
Όταν κάποιος "δεν νιώθει", σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνει. Φερειπείν, δεν νιώθουμε ότι η Μεταπολίτευση ψόφησε και ότι το περιφερόμενο σαρκίο της έχει πλέον σαπίσει μέχρι το κόκαλο. Δεν νιώθουμε ότι εδώ και 30 χρόνια ζούμε με δανεικά, αφού αυτή η χώρα παράγει μόνο χρέη. Δεν νιώθουμε ότι οι "κουτόφραγκοι" ξύπνησαν, έστω κι αργά. Δεν νιώθουμε ότι η συστηματική αποβιομηχανοποίηση της χώρας και η γιγάντωση του δημοσίου τομέα είναι η βασική αιτία για το οικονομικό χάλι μας. Δεν νιώθουμε ότι ακόμα μέχρι και σήμερα που η ανάγκη για αναπτέρωση του ηθικού του λαού είναι επιτακτική, κανένας δεν έχει προσαχθεί στη δικαιοσύνη για να λογοδοτήσει, ούτε ένας από όλους αυτούς που με τη στάση ζωής τους έκαναν αβίωτη τη ζωή των πολλών. Και κανένας ποτέ δεν θα τιμωρηθεί. Δεν νιώθουμε ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας και μοναδικοί υπεύθυνοι της κατάντιας μας.
Κι ακόμα στο φτωχό μας μυαλουδάκι, ζαλισμένο καθώς είναι από τα φούμαρα των κατευθυνόμενων μίντια, υπεύθυνοι για την κατρακύλα μας είναι "τα σκοτεινά τραπεζικά σιωνιστικά αμερικανογερμανικά συμφέροντα που συνωμοτούν για να καταστρέψουν την φτωχή Ελλάδα και τον φαεσίμβροτον Ελληνισμό με απώτερο σκοπό να επιφέρουν το σκοτάδι στην Ανθρωπότητα..."
Είμαστε καταδικασμένοι -την αλήθεια, που ο κάθε ένας από εμάς κρύβει μέσα του, δεν θα την νιώσουμε ποτέ...
...καταλήγουν στα σκουπίδια.
Σύμφωνα με έρευνα φορέα διαχείρησης λιμάτων της Καλιφόρνια (CIWMB), το 63% των σκουπιδιών ενός σουπερμάρκετ είναι απούλητα κρέατα, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα οποία καταλήγουν στις χωματερές ή για παραγωγή λιπασμάτων.
Θα μπορούσαν να τα μοιράζουν στους φτωχούς. Λέμε τώρα...
Περιμένω τουλάχιστον για σήμερα, αυτοί που για 364 μέρες το χρόνο μας λένε ψέμματα, να κάνουν μια εξαίρεση. Ας αφιερώσουν την 1η Απριλίου στην αλήθεια. Αλήθεια, πόσο κοστίζει να προδώσει κάποιος το ψέμμα του;
Σ' αυτούς αφιερώνω το παιδικό τραγουδάκι παρακάτω. Επειδή από παιδί κι από τρελό θ' ακούσεις την αλήθεια...
~
Στραβός βελόνα γύρευε, ολα-ολα (δις)
Μέσα σε αχυρώνα, βατσιτσέλο-βατσιτσό (δις)
Και ο κουφός του έλεγε, ολα-ολα (δις)
Πως άκουσε ένα κρότο, βατσιτσέλο-βατσιτσό (δις)
Πολλά ψέματα είπαμε, ολα-ολα (δις)
Άς πούμε και μια αλήθεια, βατσιτσέλο-βατσιτσό (δις)
Athens, El.Venizelos 25/3/2021
Κρατώ το εισιτήριο σφιχτά στο χέρι και περιμένω στην ουρά των αναχωρήσεων. Κάποια στιγμή φτάνει η σειρά μου. Βγάζω το διαβατήριο από την τσέπη του σακακιού. "Καλωσήρθατε στο αεροδρόμιο της Αθήνας" με καλωσορίζει ο ελεγκτής με σπαστά αγγλικά και του δίνω ανοιχτό το διαβατήριό μου και το εισιτήριο. Αυτός περνάει το διαβατήριο στο bar code reader. Κοιτάζει την οθόνη έκπληκτος. Ακυρώνει την προηγούμενη καταχώρηση και το ξαναπερνάει. Η αρχική έκπληξη γίνεται βεβαιότητα.
"Ντάνιελ, κάθισε στο πόστο μου σε παρακαλώ". Φεύγει με το διαβατήριό μου στο χέρι και μπαίνει στο γραφείο του αστυνομικού προϊστάμενου του αεροδρομίου.
Το γραφείο έχει μια βιτρίνα ακριβώς απέναντι από το check in. Ο ελεγκτής δίνει το διαβατήριο στον αστυνομικό λέγοντάς του κάτι. Αυτός το ανοίγει, το κοιτάζει λίγα δευτερόλεπτα και σηκώνει το βλέμμα του προς το μέρος μου. Ατάραχος, μου κάνει νόημα να πλησιάσω. "Αυτό μας έλειπε τώρα..." σκέφτηκα. Ανοίγω την γυάλινη πόρτα και μπαίνω στο γραφείο.
"Καθίστε παρακαλώ" μου λέει χαμογελώντας με επιτηδευμένη ευγένεια ο αστυνομικός. Θα ορκιζόμουν ότι με κοροϊδεύει. Κάθισα αμήχανα σε μια καρέκλα μπροστά στο τετράγωνο 1x1 τραπεζάκι, όπου στίβες χαρτιά ορθώνονταν πλαισιώνοντας τον αστυνομικό σαν δίδυμοι πύργοι. Με κοίταζε επίμονα, διερευνητικά, με εκείνο το περιπαικτικό χαμόγελο να μη φεύγει από το πρόσωπό του. Έγειρα το κορμί μου προς το μέρος του θέλοντας να πω κάτι, αλλά δεν πρόλαβα.
"Μην ανησυχείτε" μου λέει "πρόκειται για τυπικό έλεγχο ρουτίνας". Για κάποιο λόγο δεν ησύχασα με αυτά τα λόγια. Μάλλον σε όλους τα ίδια λένε, είτε πρόκειται για υπόδικους που προσπαθούν να διαφύγουν από τη χώρα είτε για βαποράκια που κουβαλάνε πάνω τους μικροποσότητες.
"Σε λίγα λεπτά θα είστε στο αεροπλάνο σας" συνέχισε. "Που πηγαίνεται παρακαλώ;"
"Πηγαίνω στη Βοστώνη των Ηνωμένων Πολιτειων" αποκρίθηκα.
Απλώνει το χέρι του προς το εισιτήριό μου. Από την ώρα που πέρασα τις πύλες του αεροδρομίου το σφίγγω τόσο που κοντεύει να σκιστεί.
"Μπορώ;" μου λέει. Το δίνω διστακτικά.
"Είναι μεγάλο το ταξίδι για την Αμερική" λέει επεξεργαζόμενος το εισιτήριο. "Δεν βλέπω όμως το απόκομμα της επιστροφής. Που το κρατάτε;" είπε κοιτάζοντάς με.
Σκέφτηκα να πω ότι δεν θα επιστρέψω κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή με εκείνη τη σκέψη η καρδιά μου σφίχτηκε. Κατάλαβα ότι ποτέ δεν θα γυρίσω στην Ελλάδα. Βουβάθηκα και το βλέμμα μου χάθηκε στο χάρτη πίσω από την πλάτη του αστυνομικού. Αθήνα, δεν θα σε ξαναδώ. Αιγαίο μου πέλαγος, δεν θ' αντικρύσω ξανά τα γαλανά νερά σου. Ελλάδα, σε χάνω για πάντα.
"Τι σας συμβαίνει; Είστε καλά;" ρωτά ο αστυνομικός. Κόμπιασα και τον κοίταξα έντρομος.
"Δεν θα γυρίσω στην Ελλάδα" απάντησα. Από το ύφος του αστυνομικού θεώρησα ότι αυτή την απάντηση περίμενε να ακούσει. Το χαμόγελο έγινε πιο πλατύ και τα κίτρινα δόντια του φάνηκαν. Αμέσως λέει στον ελεγκτή να γυρίσει στο πόστο του. Σηκώνει το τηλέφωνο δίπλα του και καλεί έναν αριθμό. Δεν σταματά να με κοιτάζει ούτε για δευτερόλεπτο.
"Τον αρχηγό παρακαλώ... από την ασφάλεια αεροδρομίου El.Venizelos... Αρχηγέ καλημέρα σας. Αστυνόμος Γκιόργκι Κοπάζι εδώ. Έχω να σας ανακοινώσω ένα σημαντικό γεγονός. Αυτή τη στιγμή έχω απέναντί μου έναν ιδιαίτερο πολίτη. Σύμφωνα με τα αρχεία του υπουργείου εσωτερικών πρόκειται για γηγενή. Αυτό όμως που καθιστά το γεγονός ιδιαίτερο, είναι ότι πρόκειται για τον κάτοχο του τελευταίου ελληνικού διαβατηρίου που έχουμε εν ισχύ στα αρχεία μας. Υπουργέ μου, έχω απέναντί μου τον τελευταίο Έλληνα"! Το χαμόγελο του αστυνομικού έγινε ενθουσιασμός στην τελευταία φράση. Τότε αντιλήφθηκα ότι ο ελεγκτής, μερικοί υπάλληλοι του αεροδρομίου και κάποιοι περίεργοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το γραφείο και κοιτούσαν μέσα από τη βιτρίνα. Ένιωσα σαν φυλακισμένο ζώο σε ζωολογικό κήπο. Σάστισα και έσκυψα το κεφάλι.
Όλα ξεκίνησαν περίπου πριν 70 χρόνια. Οι Έλληνες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αναζήτησαν την τύχη τους μεταναστεύοντας ανά χιλιάδες σε δεκάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχει Έλληνας χωρίς συγγενείς στο εξωτερικό. Οι δικοί μου βρίσκονται στην Βοστώνη από το 1949. Λοιπόν, για κάποιο λόγο η Ελλάδα μετά την κατοχή από τους Γερμανούς δεν κατάφερε να σηκώσει ποτέ κεφάλι. Η Ελλάδα αποθεμελιώθηκε σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια. Από τότε στην Ελλάδα ανθίζει η πολιτική διαφθορά, ως επακόλουθο των υποτελών, των δοσιλόγων, των ρουφιάνων και των προδοτών που πλούτισαν και ήκμασαν τότε. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους. Το τελικό χτύπημα δόθηκε πριν δέκα χρόνια. Τότε η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας έκρινε ότι για τις συνέπειες της πολιτικής διαφθοράς έπρεπε να πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες. Οι απολύσεις ήταν μαζικές. Οι βιομηχανίες και οι επιχειρήσεις έβαζαν λουκέτο καθημερινά. Η ανεργία έφερε αύξηση της εγκληματικότητας και πτώση του μεροκάματου. Η εξαθλίωση δεν άργησε. Τότε άρχισε το μαζικότερο κύμα μεταναστεύσεων που γνώρισε ποτέ ο τόπος. Σταδιακά αυξανόταν ο αριθμός των αλλοδαπών πολιτών σε αντίθεση με τον αριθμό των γηγενών που μειωνόταν. Ο ρυθμός γεννήσεων έπεσε στο μηδέν και κόλλησε εκεί. Παρηκμασμένο καθώς ήταν το Εθνικό Σύστημα Υγιείας και τα ασφαλιστικά ταμεία εντελώς άδεια, οι ηλικιωμένοι πέθαιναν από έλλειψη φαρμάκων και ανεπαρκής περίθαλψη. Οι νέοι Έλληνες έφευγαν ενώ αυτοί που έμεναν πίσω ήταν υπερήλικες. Κάποια στιγμή οι αλλοδαποί άρχισαν να οργανώνονται σε κόμματα. Κέρδισαν στην αρχή κάποιους δήμους, στη συνέχεια κάποιες περιφέρειες και πριν λίγους μήνες το Κόμμα Αλλοδαπών Ελλάδας ανέλαβε την εξουσία. Σήμερα οι Έλληνες κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους 100.000 κι αυτοί είναι υπερήλικες και βρίσκονται διάσπαρτοι κυρίως σε αγροτικές περιοχές. Οι υπόλοιποι είτε έφυγαν είτε πέθαναν.
Ξεροκατάπια και προσπάθησα να ξεθολώσω. Δεν κατάφερα να παρακολουθήσω τη συνέχεια του διαλόγου. Το μόνο που άκουσα ήταν το τηλέφωνο να κλείνει. Όταν σήκωσα το βλέμμα, ο αστυνομικός Γκιόργκι Κοπάζι με κοιτούσε χαμογελαστός. Έμεινε αμίλητος για ορισμένα δευτερόλεπτα. Θα μπορούσε να μείνει έτσι και να με αφήσει να φύγω. Ήμουν όντως ο τελευταίος Έλληνας κάτω των 67 ετών στην Ελλάδα; Προσπάθησα να το επεξεργαστώ με ψυχραιμία. Δεν γίνεται.
"Λοιπόν; Τι λέγαμε; Α ναι, φεύγετε για πάντα" είπε ανάβοντας ένα τσιγάρο. Ζήτησα λίγο νερό. Μου έσπρωξε ένα ποτήρι που μάλλον είχε από τον καφέ του. Το ήπια γρήγορα, το μισό έπεσε στο πουκάμισό μου.
"Με χρειάζεστε κάτι άλλο; Πετάω σε λίγα λεπτά" είπα με φανερό εκνευρισμό.
"Ω με συγχωρείτε! Μα πως περνάει η ώρα! Μπορείτε να πηγαίνετε!" είπε κοιτάζοντάς με καθώς πήγαινα προς την πόρτα. "...και καλό ταξίδι" συμπληρώνει με το χαμόγελό του να έχει φτάσει μέχρι τ' αυτιά.
Βγαίνοντας από το γραφείο του αστυνομικού είχα την αίσθηση ότι όλοι με κοιτούσαν. Άλλοι με απορία, άλλοι με χαμόγελο, άλλοι με συμπάθεια. Προσπάθησα να μην αλλάξω βλέμμα με κάποιον για να μην τσαντιστώ. Δεν αντέχω να βλέπω τα χαμόγελά τους. Συνεχώς ψιθυρίζουν, τους βλέπω να χασκογελάνε, να ανεβοκατεβάζουν τα κεφάλια τους, ενώ κάποιοι περαστικοί κοντοστέκονται απορημένοι. Προχωρώ βιαστικά στον ατελείωτο διάδρομο. Με την ταμπέλα του τελευταίου Έλληνα στην πλάτη, φεύγω για την θύρα μου. Μόλις που προλαβαίνω και το ταξίδι είναι μακρύ.
